factograf
PL
Zaloguj się

irańskie narodowe linie lotnicze

Iran Air

Iran Air

Najważniejsze

data utworzenia lub powstania1961
jest tolinia lotnicza, spółka publiczna
państwoIran
Wszystkie dane z infoboksu 11
Data założenia
1944
Rozpoczęcie działalności
1962
Państwo
Iran
Węzeł
Port lotniczy Teheran-Imam Khomeini, Port lotniczy Teheran-Mehrabad
Węzeł rezerwowy
Port lotniczy Meszhed, Port lotniczy Isfahan, Port lotniczy Sziraz
Program lojalnościowy
SkyGift
Liczba samolotów
31
Liczba tras
58
Siedziba
Teheran
Członkowie zarządu
Saeed Hessami
Udziałowcy
Iran National Airlines Corporation
Boeing 707 w starych barwach linii Iran Air
Boeing 707 w starych barwach linii Iran Air
Iran Air były ostatnimi na świecie liniami lotniczymi użytkującymi Boeinga 747-100. Ostatnia maszyna tego typu (EP-IAM) zakończyła służbę w styczniu 2014 roku
Iran Air były ostatnimi na świecie liniami lotniczymi użytkującymi Boeinga 747-100. Ostatnia maszyna tego typu (EP-IAM) zakończyła służbę w styczniu 2014 roku
Różne warianty Boeingów 727 latały w barwach Iran Air w latach 1965–2014
Różne warianty Boeingów 727 latały w barwach Iran Air w latach 1965–2014
Boeing 747-200 w barwach Iran Air
Boeing 747-200 w barwach Iran Air
Fokker 100 w barwach Iran Air
Fokker 100 w barwach Iran Air
Airbus A300 w barwach Iran Air
Airbus A300 w barwach Iran Air
Airbus A310-203 w barwach Iran Air
Airbus A310-203 w barwach Iran Air
Airbus A320 w barwach Iran Air
Airbus A320 w barwach Iran Air
8 obrazów

Iran Air – irańskie narodowe linie lotnicze, z siedzibą w Teheranie. Ma połączenia z Azją, Europą i z Ameryką Południową. Głównym węzłem jest Port lotniczy Teheran-Mehrabad.

Historia

W przeszłości nosiły miano jednego z najbezpieczniejszych przewoźników na świecie. Od katastrofy samolotu Douglas DC-3 1952 do 1980 roku, gdy rozbił się Boeing 727-200, linia nie zanotowała poważnego wypadku. 3 lipca 1988 roku okręt USA zestrzelił należący do linii Airbus A300B2 z 290 osobami na pokładzie. Z powodu sankcji nałożonych na kraj po rewolucji islamskiej w 1979 roku przewoźnik nie był w stanie pozyskać nowych samolotów produkcji amerykańskiej bądź jakichkolwiek maszyn, które wykorzystywały technologie z USA. Utrudniony był także dostęp do części zamiennych. Z tego powodu linia przez wiele lat eksploatowała przestarzałe typy statków jak Boeing 707-300, Boeing 727-200, Boeing 737-200 i Boeing 747-100, a w ich miejsce pozyskiwane były samoloty używane. W 2011 roku rozbił się należący do linii Boeing 727 lot nr 277.

Pod koniec 2015 roku linia eksploatowała 45 samolotów, w tym 11 Airbus A300B2/B4/-600, 2 Airbus A310-300, 6 Airbus A320-200, 4 Boeing 747-200/-SP i 16 Fokker 100, a ich średni wiek przekraczał 27 lata. W 2014 roku Iran Air wycofała ostatniego we flocie 39-letniego Boeing 727-200 Adv. W styczniu 2014 linia wycofała ostatniego Boeing 747-100B użytkowanego w lotnictwie cywilnym, który dostarczono 35 lat wcześniej. W maju 2016 wycofano ostatni pasażerski 747-200, który miał 34 lata. W czerwcu 2016 IR zakończyła użytkowanie ostatniego 747SP, który latał w Iranie przez 39 lat. Do 2021 roku linia przez 41 lat użytkowała ostatniego pasażerskiego Airbusa A300B2-203 (EP-IBS). W 2025 zakończono eksploatację 41-letniego A300B4 (EP-IBG) - wyprodukowanego w 1984 roku, najstarszego wtedy aktywnego Airbusa na świecie. Iran Air nie eksploatował samolotów produkcji rosyjskiej, których nie obejmowały sankcje. Należące do Iran Air regionalne linie Iran Air Tours około 20 lat użytkowały rosyjskie Tu-154M, ale po serii wypadków samolotów tego typu w 2011 roku zostały uziemione, a następnie zastąpione przez zarejestrowane na Ukrainie wydzierżawione McDonnell Douglas MD-82. Linia rozważała także zakup większej liczby Tu-204SM, ale do transakcji nigdy nie doszło z powodu wykorzystania amerykańskich podzespołów w ich silnikach.

16 stycznia 2016 zniesiono sankcje uniemożliwiające zakup nowego sprzętu dla lotnictwa cywilnego w Iranie, co pozwoliło na rozpoczęcie procesu odmładzania floty przewoźnika. 1 lutego 2016 roku linia podpisała umowę zakupu 20 nowych turbośmigłowych ATR 72-600. Z powodu negocjacji z producentem silników – Pratt & Whitney Canada, umowy nie sfinalizowano do grudnia 2016. Do tego czasu wyprodukowano cztery samoloty. 16 maja 2017 odebrano cztery sztuki, a do końca 2018 roku łącznie trzynaście.

28 stycznia 2016 w Paryżu podpisano list intencjny ws. zakupu do 118 nowych samolotów konsorcjum Airbus. 22 grudnia 2016 zawarto umowę zakupu 98 samolotów, w tym 46 serii Airbus A320 (6 A320-200, 8 A321-200, 32 A320neo), 36 Airbus A330 (8 A330-200, 28 A330-900neo) i 16 Airbus A350-1000. Dodatkowo zakupiono dwa wyprodukowane A330-200. 11 grudnia 2016 zawarto porozumienie z Boeingiem na zakup 80 samolotów, w tym 50 Boeing 737 Max 8, 15 Boeing 777-300ER i 15 777-9 (z dostawami planowanymi od 2018 roku). Umowę z Boeingiem podpisano, pomimo że w listopadzie 2016 Republikanie z Izby Reprezentantów przegłosowali zakaz udzielania licencji amerykańskim instytucjom na sfinansowanie sprzedaży samolotów do Iranu. Zarówno Airbus, Boeing, jak i ATR mogły legalnie dostarczać samoloty zawierające amerykańskie podzespoły i technologię do Iranu na podstawie wydanej w 2016 roku licencji Biura ds. Kontroli Aktywów Zagranicznych USA (OFAC) ważnej do 2020 roku. Z powodu braku finansowania od marca 2017 do 2018 roku do Iranu dostarczano tylko samoloty ATR. W marcu 2018 Iran Air porozumiał się z chińską firmą ws. finansowania zakupów. W 2017 roku IR prowadzili bezowocne rozmowy z Boeingiem ws. przejęcia wyprodukowanego na zamówienie linii Turkish 777-300ER. Dostawy Boeingów miały rozpocząć się w 2018 roku.

11 stycznia 2017 Iran Air odebrał pierwszy fabrycznie nowy Airbus A321-200 (EP-IFA). 11 marca 2017 w Teheranie wylądował pierwszy A330-200 (EP-IJA). Drugi A330-243E (EP-IJB) dołączył do niego 25 marca 2017. Oba samoloty wyprodukowano pierwotnie dla Avianca w 2014 roku, ale nie zostały odebrane. 8 maja 2018 prezydent USA ogłosił wycofanie się USA z porozumienia nuklearnego z Iranem (P5+1), przekreślając możliwość sprzedaży samolotów do Iranu. Do tego czasu przewoźnik odebrał 11 samolotów: 1 A321, 2 A330 i 8 ATR-72 (ogółem 13 ATR-72-600). Linia do 2020 roku planowała pozyskać 37 Airbusów, 20 ATR i 15 Boeingów. Licencje na sprzedaż do Iranu wygasły 90 dni po ogłoszeniu sankcji.

W maju 2025 r. do floty przewoźnika włączono dwa A330-200 (EP-IJC, EP-IJD) dostarczone pierwotnie w 2012 roku do Hong Kong Airlines.

Porty docelowe

Ameryka Południowa

Azja

Europa

Flota

Cargo:

Czytaj dalej

W 41 językach

Tekst z Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy