Boeing 737 to rodzina wąskokadłubowych samolotów pasażerskich produkowanych przez Boeinga w jego zakładach w stanie Waszyngton. Opracowany jako uzupełnienie Boeinga 727 na krótkich i słabo obsługiwanych trasach, zachował szerokość kadłuba 727 i sześć foteli w rzędzie, wykorzystując jednak dwa silniki turboodrzutowe podwieszone pod skrzydłami. Pierwsza generacja weszła do służby w 1968 roku, a rodzina od tego czasu rozwijała się w czterech generacjach, oferując warianty dla około 85 do 215 pasażerów. Był najlepiej sprzedającym się samolotem komercyjnym, dopóki w 2019 roku nie wyprzedziła go rodzina Airbus A320.
Projekt wstępny












Boeing rozpoczął wstępne prace w 1964 roku nad odrzutowcem krótkiego zasięgu, który miał wypełnić lukę pozostawioną przez 727. Inżynier Joe Sutter przeniósł silniki z tylnej części kadłuba pod skrzydła, co odciążyło konstrukcję, pozwoliło na krótsze podwozie i uprościło sześciofotelowy układ foteli. Boeing 737 wykorzystał znaczną część kadłuba 727, dzięki czemu jego szerokość pozwalała na sześć miejsc w rzędzie, podczas gdy konkurencyjne konstrukcje oferowały pięć. Launch customerem Lufthansa została w 1965 roku, a United Airlines zamówiło wydłużoną wersję, która stała się modelem 737-200.
Generacje i dziedzictwo












Oryginalną serię zastąpiły rodziny Classic, Next Generation i MAX, z których każda miała wydajniejsze silniki i zmodernizowane systemy. Model MAX wszedł do służby w 2017 roku, ale po dwóch katastrofach ze skutkiem śmiertelnym został uziemiony na całym świecie w latach 2019–2020. Boeing 737 wykorzystywano także do celów wojskowych i biznesowych, w tym jako samoloty rozpoznawcze, szkoleniowe oraz odrzutowce biznesowe. W latach 20. XXI wieku zamówiono go ponad 17 000 razy, co czyni go jednym z najczęściej produkowanych samolotów pasażerskich.
