Europa to kontynent położony w całości na półkuli północnej i w większości na półkuli wschodniej. Od północy graniczy z Oceanem Arktycznym, od zachodu z Oceanem Atlantyckim, od południa z Morzem Śródziemnym, a od wschodu z Azją. Pod względem politycznym jest podzielona na około pięćdziesiąt suwerennych państw, a w 2021 roku zamieszkiwało ją około 745 milionów ludzi, co daje jej trzecie miejsce pod względem liczby ludności wśród kontynentów, za Azją i Afryką.
Geografia i klimat












Europa dzieli z Azją masyw lądowy Eurazji i zwykle oddziela się od niej Górami Uralskimi, rzeką Ural, Morzem Kaspijskim, Wielkim Kaukazem, Morzem Czarnym oraz cieśninami tureckimi. Zajmuje około 2 procent powierzchni Ziemi, co czyni ją drugim najmniejszym kontynentem. Ciepłe prądy Atlantyku, takie jak Golfsztrom, nadają znacznej części kontynentu klimat umiarkowany, natomiast obszary położone dalej od morza mają bardziej kontynentalny klimat z wyraźniejszymi różnicami sezonowymi.
Rozwój historyczny












Po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego w 476 roku n.e. umocnienie chrześcijaństwa ukształtowało europejskie średniowiecze. Renesans, epoka wielkich odkryć geograficznych, a następnie oświecenie i rewolucja przemysłowa przekształciły kontynent. Mocarstwa europejskie kolonizowały znaczną część świata między XVI a XX wiekiem. Dwie wojny światowe toczyły się w dużej mierze na terenie Europy, po czym zimna wojna podzieliła ją aż do rewolucji 1989 roku.
Integracja europejska











Współpraca instytucjonalna rozpoczęła się w 1948 roku wraz z Radą Europy i rozwinęła się w Unię Europejską, obejmującą większość państw kontynentu. Wiele z jej członków posługuje się euro i uczestniczy w jednolitym rynku, a Strefa Schengen zniosła kontrole graniczne między dużą grupą państw. Gospodarka Unii Europejskiej jest drugą co do wielkości na świecie pod względem nominalnego PKB.
