Bahrajn, oficjalnie Królestwo Bahrajnu, to wyspiarskie państwo w Azji Zachodniej, położone w pobliżu zachodniego wybrzeża Zatoki Perskiej. Składa się z niewielkiego archipelagu 33 wysp naturalnych i 50 sztucznych, przy czym wyspa Bahrajn stanowi około 80 procent jego powierzchni lądowej. Kraj jest połączony z Arabią Saudyjską Mostem Króla Fahda. Jego stolicą i największym miastem jest Manama, a Bahrajn należy do najmniejszych państw Azji.
Historia starożytna i wczesna












Obszar dzisiejszego Bahrajnu był kiedyś miejscem cywilizacji Dilmun, handlowego ośrodka epoki brązu łączącego Mezopotamię z doliną Indusu. W kolejnych wiekach znalazł się pod panowaniem Sumeryjczyków, Babilończyków i Achemenidów, a później pod kontrolą Partów. Jego łowiska perłowe uchodziły za najlepsze na świecie aż do XIX wieku. Islam dotarł na wyspę za życia Mahometa, a po okresach rządów arabskich i portugalskich od 1783 roku państwem rządzi królewska rodzina Al Chalifa.
Niepodległość i nowoczesne państwo












Pod koniec XIX wieku Bahrajn stał się brytyjskim protektoratem na mocy kolejnych traktatów, a niepodległość ogłosił w 1971 roku. Później, w 2002 roku, ogłoszono go półkonstytucyjną monarchią. W 2011 roku w kraju doszło do protestów inspirowanych szerszą Wiosną Arabską, a rodzina rządząca była krytykowana przez organizacje praw człowieka za traktowanie dysydentów oraz ludności szyickiej.
Gospodarka i rola międzynarodowa












Bahrajn uznawany jest za jedną z pierwszych gospodarek po epoce ropy w regionie Zatoki Perskiej, gdyż od dziesięcioleci inwestował w bankowość i turystykę, a w Manamie swoją obecność ma wiele dużych instytucji finansowych. Wpływy z ropy naftowej nadal stanowią znaczną część budżetu państwa. Bank Światowy klasyfikuje go jako gospodarkę o wysokich dochodach, a kraj jest członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych, Ligi Państw Arabskich oraz Rady Współpracy Zatoki Perskiej.
