Tomas Cottam był XVI-wiecznym jezuickim misjonarzem i katolickim kapłanem pochodzącym z Lancashire. Urodzony w protestanckiej rodzinie, studiował w Oksfordzie, zanim przeszedł na katolicyzm w Londynie. Ta duchowa przemiana skłoniła go do dążenia do kapłaństwa, co ostatecznie doprowadziło go do wstąpienia do Towarzystwa Jezusowego. Choć pierwotnie miał nadzieję służyć jako misjonarz w Indiach, zamiast tego powrócił do Anglii, aby sprawować posługę wśród katolików. Jego misja zakończyła się aresztowaniem i późniejszą egzekucją w Londynie za panowania Elżbiety I.
Życie i misja
Po uzyskaniu tytułu magistra w Oksfordzie, Cottam pracował jako nauczyciel w szkole gramatycznej w Londynie. Po nawróceniu udał się na kontynent, aby przygotować się do kapłaństwa. W 1579 roku wstąpił do jezuitów w Rzymie, lecz choroba zmusiła go do rekonwalescencji w Lyonie. W tym czasie został zidentyfikowany przez szpiega, co doprowadziło do jego aresztowania po przybyciu do Dover. Mimo prób pomocy w bezpiecznym dotarciu do Londynu, ostatecznie poddał się władzom.
Męczeństwo
Podczas uwięzienia w Marshalsea, a później w Tower of London, Cottam znosił dotkliwe tortury, w tym użycie ławy. Był sądzony wraz z Edmundem Campionem i pod koniec 1581 roku otrzymał wyrok śmierci. Jego egzekucja odbyła się w Tyburn 30 maja 1582 roku. W tradycji katolickiej jest uznawany za błogosławionego męczennika.