Psote był chrześcijańskim biskupem Ebsay w Górnym Egipcie, żyjącym pod koniec III wieku. Urodzony około 250 roku w rzymskim Egipcie, stał się wybitnym przywódcą duchowym, znanym z głębokiej znajomości Pisma Świętego i kaznodziejstwa. Podczas intensywnych prześladowań dioklecjanowskich współpracował z biskupem Kalliniko, aby wspierać i umacniać wspólnoty chrześcijańskie w całym regionie. Zapamiętano go jako człowieka, który odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań religijnych w obliczu rzymskich władz, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci za wiarę.
Męczeństwo
Gdy gubernator Arianus zgłosił cesarzowi Dioklecjanowi rosnące wpływy biskupów, władca zażądał od nich złożenia ofiary bogom rzymskim. Psote otrzymał to ultimatum podczas sprawowania Liturgii. Odmówił porzucenia swoich przekonań, wybierając zamiast tego zachęcanie swoich wyznawców do pozostania niezłomnymi. Ostatecznie został ścięty w Antinoe około 300 roku.
Kult
Jako męczennik, Psote jest czczony w tradycjach koptyjskiej, wschodnioortodoksyjnej oraz katolickiej. W Kościele koptyjskim jego święto obchodzi się 23 grudnia, podczas gdy w niektórych innych tradycjach upamiętnienie następuje 21 grudnia.