Joseph Butler był wpływowym angielskim biskupem anglikańskim, teologiem i filozofem XVIII wieku. Urodzony w Wantage, awansował w hierarchii kościelnej, sprawując urząd biskupa Bristolu, a później biskupa Durham. Jest najbardziej znany ze znaczącego wkładu w filozofię moralną oraz obrony doktryny chrześcijańskiej. Jego praca intelektualna stanowiła krytyczną odpowiedź na poglądy współczesnych mu myślicieli, w tym deistów oraz Thomasa Hobbesa, a jego pisma na temat ludzkiej motywacji i sumienia wywarły trwały wpływ na brytyjską myśl moralną.
Życie i kariera
Po studiach w akademii dysydenckiej, Butler wstąpił do Kościoła Anglii i studiował w Oriel College w Oksfordzie. Piastował kilka prestiżowych stanowisk kościelnych, w tym pełnił funkcję dziekana katedry św. Pawła oraz Clerk of the Closet u boku króla. Jego kariera duchowna zwieńczona została mianowaniem na biskupa Durham w 1750 roku. Zmarł w Bath w 1752 roku i został pochowany w katedrze w Bristolu.
Dzieła filozoficzne
Butler jest powszechnie ceniony za Fifteen Sermons (Piętnaście kazań) oraz The Analogy of Religion (Analogia religii). W tych dziełach podważał deizm, argumentując, że tajemnice odnajdywane w naturze odzwierciedlają złożoność objawienia Bożego. Krytykował również egoizm Thomasa Hobbesa, proponując w zamian, że ludzki umysł działa poprzez hierarchię impulsów rządzonych przez dobroczynność i wrodzone moralne sumienie. Jego analiza tożsamości osobowej stanowiła również znaczącą krytykę teorii Johna Locke'a.
Kult
W tradycji anglikańskiej Butler jest upamiętniany 16 czerwca. Jest wspominany jako pilny i sumienny duchowny, którego filozoficzne dziedzictwo wpłynęło na wielu myślicieli, od Davida Hume'a po Johna Henry'ego Newmana.