Elizabeth Ferard była anglikańską diakonisą z XIX wieku, która odegrała kluczową rolę w odrodzeniu zakonu diakoniss w Kościele Anglii. Urodzona w Londynie w 1825 roku, zainspirowała się niemieckimi wspólnotami diakoniss, aby założyć podobne instytucje w swoim kraju. Dzięki swojemu przywództwu stworzyła model służby kobiet w Kościele poprzez nauczanie i pielęgniarstwo, bez składania formalnych ślubów zakonnych. Jest uznawana za świętą w niektórych tradycjach anglikańskich.
Życie i działalność
Po przestudiowaniu modeli diakoniss w Niemczech, Ferard założyła w 1861 roku North London Deaconess Institution. Organizacja ta, która później przekształciła się w Wspólnotę św. Andrzeja (Community of St. Andrew), zapewniała kobietom życie religijne skoncentrowane na posłudze w miastach. Służyła ubogim i chorym w różnych dzielnicach Londynu, w tym w King's Cross i Notting Hill. Po problemach zdrowotnych ostatecznie zarządzała domem rekonwalescencyjnym dla dzieci przed śmiercią w 1883 roku.
Kult
W Wspólnocie Anglikańskiej Ferard jest upamiętniana jako święta. Choć zmarła w kwietniu, jej wspomnienie obchodzone jest 18 lipca, co stanowi rocznicę jej święcenia. Data ta została wybrana, aby zapewnić, że jej upamiętnienie nie koliduje z obchodami Wielkiego Tygodnia.