Maria Skobtsova była urodzoną w Rosji zakonnicą, poetką i działaczką, która żyła na początku XX wieku. Urodzona jako Elizaveta Pilenko w Imperium Rosyjskim, poruszała się w różnych kręgach intelektualnych i politycznych, zanim osiadła w Paryżu. Tam połączyła studia teologiczne z intensywną pracą społeczną, służąc potrzebującym i uchodźcom. Podczas II wojny światowej brała udział w francuskim ruchu oporu, udzielając schronienia Żydom. Została aresztowana przez Gestapo i zmarła w obozie koncentracyjnym Ravensbrück w 1945 roku. Jest uznawana za świętą w Kościele Prawosławnym.
Życie i służba
Po wczesnych latach zaangażowanych w radykalny intelektualizm i działalność polityczną w Rosji, Maria przeprowadziła się do Francji w 1923 roku. Później przyjęła śluby zakonne, wybierając życie zakonnicy bez odosobnienia w tradycyjnym klasztorze. Zamiast tego uczyniła swój dom centrum dyskusji teologicznych i schronieniem dla potrzebujących. Jej oddanie służbie marginalizowanym stanowiło centralny punkt jej tożsamości jako postaci religijnej i pracownika socjalnego.
Opór i śmierć
Podczas niemieckiej okupacji Francji Maria pracowała na rzecz ochrony żydowskich uchodźców, zapewniając im schronienie oraz metryki chrztu. Ta działalność opozycyjna doprowadziła do jej aresztowania przez Gestapo. Następnie została wysłana do obozu koncentracyjnego Ravensbrück, gdzie zginęła w komorze gazowej w Wielką Sobotę 1945 roku. Jej działania podczas wojny przyniosły jej tytuł Sprawiedliwej wśród Narodów Świata nadany przez Yad Vashem.
Kult
Kościół Prawosławny ogłosił ją świętą w 2004 roku. Jest również upamiętniana w Wspólnocie Anglikańskiej, w tym w Kościele Episkopalnym, gdzie obchodzi się jej skromniejszą uroczystość. Jej dziedzictwo trwa poprzez różne służby dla uchodźców nazwane na jej cześć oraz poprzez jej opublikowaną poezję i eseje.