Margery Kempe była angielską mistyczką i pisarką późnego średniowiecza, urodzoną około 1373 roku w King's Lynn. Po wyjściu za mąż i urodzeniu wielu dzieci, doświadczała intensywnych wizji duchowych oraz rozmów z postaciami boskimi, co skłoniło ją do prowadzenia życia w głębokiej pobożności. Najbardziej znana jest z dyktowania swoich duchowych przeżyć skrybie, co zaowocowało powstaniem Księgi Margery Kempe. Dzieło to jest powszechnie uznawane za jedną z najwcześniejszych autobiografii napisanych w języku angielskim, dokumentującą jej podróże, walkę z oskarżeniami o herezję oraz głębokie spotkania mistyczne.
Życie i pobożność
Urodzona w rodzinie kupieckiej w Norfolk, Margery wyszła za mąż za Johna Kempe i wychowała co najmniej czternoro dzieci. Po okresie intensywnego kryzysu psychicznego i duchowego po narodzinach pierwszego dziecka, dążyła do bliższej relacji z Chrystusem. Praktykowała skrajną pobożność, w tym częste spowiedzi i noszenie koszuli pokutnej. Jej intensywne reakcje emocjonalne na wizje, takie jak głośny płacz, często powodowały tarcia z lokalnym duchowieństwem i sąsiadami, co prowadziło do kilku procesów o herezję, z których zdołała się obronić.
Pisma duchowe
Ponieważ prawdopodobnie nie umiała czytać, Margery zapisała historię swojego życia poprzez dyktowanie. W latach 20. i 30. XV wieku współpracowała ze skrybami nad zebraniem swoich wspomnień, które szczegółowo opisują jej liczne pielgrzymki do świętych miejsc w całej Europie i do Ziemi Świętej. Jej książka stanowi rzadki, bezpośredni opis wewnętrznego życia duchowego średniowiecznej kobiety, jej trudności domowych oraz starań o odnalezienie się w oczekiwaniach religijnych jej czasów.