Jacob Riis był urodzony w Danii dziennikarzem i fotografem, który stał się znaczącym reformatorem społecznym w Stanach Zjednoczonych pod koniec XIX i na początku XX wieku. Po emigracji z Danii w 1870 roku doświadczył skrajnego ubóstwa w Nowym Jorku, co później wpłynęło na jego pracę śledczą. Dokumentując nędzne warunki życia miejskiej biedoty za pomocą fotografii i pisarstwa, starał się zainspirować klasy średnią i wyższą do wspierania reform mieszkaniowych i poprawy życia osób żyjących w przeludnionych kamienicach czynszowych.
Życie i praca
Urodzony w Ribe w Danii, Riis pierwotnie szkolił się na cieślę, zanim wyjechał do Ameryki. Jego wczesne lata w Nowym Jorku naznaczone były niedostatkiem, w tym okresami spania na zewnątrz i narażeniem na kradzieże. Te trudności skierowały go w stronę dziennikarstwa śledczego (muckraking). Stał się pionierem społecznej fotografii dokumentalnej, wykorzystując wczesną technologię lamp błyskowych do uwieczniania rzeczywistości życia w slumsach. Jego wysiłki pomogły w opowiedzeniu się za budową wzorcowych kamienic i poprawą infrastruktury miejskiej.
Dziedzictwo
Riis jest pamiętany dzięki swojemu znaczącemu wkładowi w reformę miejską oraz roli w rozwoju fotoreportażu. Jego praca obnażyła desperackie warunki panujące w Lower East Side, co doprowadziło do zmian społecznych. Poprzez swoją płodną twórczość literacką i wizualną, wypełnił lukę między ubogimi a bogatymi, wpływając na to, jak społeczeństwo postrzegało konieczność interwencji humanitarnej w przeludnionych obszarach metropolitalnych.