Boris Pasternak (1890–1960) był rosyjskim i radzieckim poetą, powieściopisarzem i tłumaczem literackim. Jego pierwszy tomik poezji, Moja siostra – życie, został wydany w Berlinie w 1922 roku i stał się ważną książką w języku rosyjskim. Jego przekłady dramatów Goethego, Schillera, Calderóna de la Barki i Szekspira nadal cieszą się popularnością wśród rosyjskiej publiczności. Najbardziej znany jest z powieści Doktor Żywago, która po raz pierwszy ukazała się we Włoszech w 1957 roku i przyniosła mu w 1958 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury.
Młodość






Pasternak urodził się w Moskwie w zamożnej, zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Jego ojciec, Leonid Pasternak, był malarzem postimpresjonistycznym, który wykładał w Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury, a matka, Rosa Kaufman, była pianistką koncertową. Wśród przyjaciół rodziny był Lew Tołstoj, którego powieść Zmartwychwstanie ilustrował Leonid. Pasternak początkowo marzył o karierze muzyka i krótko studiował w Moskiewskim Konserwatorium, zanim w 1910 roku wyjechał, by studiować filozofię na Uniwersytecie w Marburgu w Niemczech.
Doktor Żywago i uznanie





Doktor Żywago, akcja którego rozgrywa się między rewolucją rosyjską z 1905 roku a II wojną światową, został odrzucony do publikacji w Związku Radzieckim. Rękopis przemycono do Włoch, gdzie ukazał się w 1957 roku. Jego publikację powiązano później z operacją CIA skierowaną do radzieckiej publiczności. Nagroda Nobla przyznana Pasternakowi w 1958 roku rozgniewała Komunistyczną Partię, która zmusiła go do jej odrzucenia. Jego syn Jewgienij odebrał nagrodę w jego imieniu w 1989 roku, a powieść od 2003 roku jest częścią rosyjskiego programu nauczania w szkołach.
