Bernardin Palaj był albańskim franciszkaninem, poetą i folklorystą, który żył w latach 1894–1947. Urodzony jako Zef Palaj w Szkodrze, wstąpił do zakonu franciszkanów w 1911 roku i ukończył studia w Salzburgu w Austrii. Przez całe życie służył jako kapłan, organista oraz nauczyciel łaciny i języka albańskiego. Był głęboko zaangażowany w zachowanie albańskiej kultury, współtworząc cotygodniowy dziennik Ora e maleva oraz publikując znaczące zbiory pieśni ludowych i legend. Jest uznawany za błogosławionego Kościoła katolickiego.
Życie i twórczość
Po święceniach kapłańskich w 1918 roku Palaj pracował jako proboszcz w takich miejscowościach jak Pult i Rubik. Był oddanym badaczem organizacji plemiennej i prawa zwyczajowego północnej Albanii. Do jego dokonań literackich należą liryka klasyczna, wiersze elegijne oraz opowiadania. Współredagował również zbiór Kângë kreshnikës dhe legenda, który zawierał utrwaloną pieśń „Gjergj Elez Alia”. Po dojściu do władzy reżimu komunistycznego uciekł w góry, lecz ostatecznie został aresztowany w 1946 roku i zmarł w więzieniu.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego. Jego wspomnienie obchodzi się 2 grudnia.