Alpaïs z Cudot była chłopką z diecezji Sens, która żyła pod koniec XII i na początku XIII wieku. Po zachorowaniu na trąd została odizolowana w chatce przez swoją rodzinę, lecz według przekazów została uzdrowiona z choroby po tym, jak porzucili ją bracia. Mimo powrotu do zdrowia cierpiała na paraliż i doświadczała częstych ekstaz mistycznych. Stała się duchową powierniczką lokalnych chłopów oraz mnichów cysterskich, zyskując sławę dzięki swojemu ekstremalnemu ascetyzmowi i oddaniu Eucharystii.
Życie i cuda
Po wyzdrowieniu z trądu, Alpaïs prowadziła życie pełne intensywnego postu. Odnotowano, że żyła głównie Eucharystią, choć sporadycznie spożywała niewielkie ilości pokarmu, aby uniknąć plotek o wpływach demonicznych. Była znana ze swoich mistycznych wizji, które opisywała po przebudzeniu ze stanów przypominających trans. Arcybiskup Sens ostatecznie zapewnił jej celę oraz kościół, aby mogła uczestniczyć w codziennej Mszy świętej.
Kult
Kościół katolicki potwierdził jej kult w 1874 roku za pontyfikatu papieża Piusa IX. Jej relikwie znajdują się w kościele Notre-Dame w Cudot, gdzie na fasadzie stoi jej posąg. Coroczna pielgrzymka do jej sanktuarium jest organizowana przez Archidiecezję Sens i Auxerre w Poniedziałek Zielonoświątkowy, a w miejscu jej pochówku istniało niegdyś priorystat.