Tiramisu to włoski deser przygotowywany z nasączonych kawą biszkoptów savoiardi, pokrytych kremem z żółtek jaj, cukru, mascarpone i kakao. Pochodzi z północno-wschodnich Włoch, a nowoczesne wersje zyskały popularność w restauracjach od końca lat 60. XX wieku. Stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych na świecie włoskich deserów i zainspirował wiele odmian zarówno w domowej, jak i profesjonalnej kuchni. Nazwa pochodzi od włoskiego wyrażenia tirami su, oznaczającego „podnieś mnie” lub „dodaj mi otuchy”.
Pochodzenie i historia
Dokładne miejsce i data jego wynalezienia nie są jasne, choć ogólnie datuje się je na koniec lat 60. lub początek lat 70. XX wieku. Restauracja Le Beccherie w Trevisie przypisuje autorstwo deseru swojemu cukiernikowi, Robertowi Linguanottowi, a dodano go do menu w 1972 roku. Inne relacje łączą go ze starszymi deserami, takimi jak sbatudin, dolce Torino i zuppa inglese, a niektóre legendy nie znajdują potwierdzenia w dokumentach. Przepis nie pojawia się w książkach kucharskich przed latami 60. XX wieku, a po raz pierwszy wspomniano o nim w 1978 roku w rubryce restauracyjnej dziennika Sydney Morning Herald.
Składniki i odmiany
Tradycyjne tiramisu przygotowuje się z biszkoptów savoiardi, żółtek, cukru, kawy, mascarpone i kakao, a większość tych składników była już powszechna w włoskiej kuchni domowej. Mascarpone jest składnikiem nowszym, gdyż ustabilizowana nowoczesna wersja stała się szeroko dostępna w północnych Włoszech dopiero na początku XX wieku. Popularne odmiany dodają do kawy alkohol, na przykład Marsalę lub amaretto, zastępują kawę smakami takimi jak truskawka czy cytryna albo używają innych ciast, na przykład panettone, zamiast biszkoptów.