Oliver Plunkett był irlandzkim arcybiskupem katolickim, który sprawował urząd prymasa Irlandii pod koniec XVII wieku. Urodzony w Loughcrew około 1625 roku, studiował w Rzymie i służył jako profesor teologii, zanim został mianowany na swoją prymasowską siedzibę. Jest wspominany ze względu na oddaną służbę swoim wiernym oraz jako ostatnia ofiara spisku papieskiego (Popish Plot), okresu intensywnych nastrojów antykatolickich. Po egzekucji w Londynie w 1681 roku został ostatecznie kanonizowany na świętego.
Życie i posługa
Po święceniach w 1654 roku Plunkett działał jako przedstawiciel irlandzkich biskupów w Rzymie. Do Irlandii powrócił w 1670 roku, aby sprawować urząd arcybiskupa Armagh. Podczas swojego panowania założył w Droghedzie kolegium jezuickie, które przyjmowało zarówno uczniów katolickich, jak i protestanckich. Był znany z wysiłków na rzecz reformy duchowieństwa oraz z udzielania bierzmowania tysiącom wiernych podczas sprawowania urzędu.
Proces i śmierć
Plunkett stał się ofiarą prześladowań po sfabrykowaniu spisku papieskiego. Oskarżony o spiskowanie w celu ułatwienia francuskiej inwazji, został przetransportowany z Irlandii do Londynu na proces. Jego postępowanie sądowe cechowało liczne niesprawiedliwości, w tym brak obrońcy. Ostatecznie został stracony w Londynie w 1681 roku, stając się ostatnią osobą straconą w wyniku politycznej histerii wywołanej spiskiem.
Kult
Arcybiskup jest czczony jako święty w Kościele katolickim. Został beatyfikowany w 1920 roku, a następnie kanonizowany w 1975 roku, co uczyniło go pierwszym nowym irlandzkim świętym od niemal siedmiu stuleci. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 1 lipca.