Mary Mitchell Slessor była szkocką misjonarką prezbiteriańską, która poświęciła życie służbie ludom Efik i Okoyong w Nigerii. Urodzona w Aberdeen w 1848 roku, dorastała w rodzinie robotniczej w Dundee, zanim w 1876 roku udała się do Afryki Zachodniej. Po opanowaniu języka Efik żyła wśród lokalnych społeczności, często w odległych obszarach, zapewniając edukację i nauczanie religijne. Jest szeroko uznawana za zasłużoną w działaniach humanitarnych, szczególnie w pracy na rzecz ochrony dzieci i rzecznictwa praw kobiet w regionie Calabar.
Praca misyjna
Slessor intensywnie pracowała w regionie Calabar, gdzie dzięki swoim umiejętnościom językowym i pragmatycznej naturze zdobyła zaufanie lokalnej ludności. Odegrała kluczową rolę w założeniu Hope Waddell Training Institute, aby zapewnić edukację zawodową. Poza nauczaniem religijnym działała jako mediator w lokalnych sporach i służyła jako wicekonsul w Okoyong, gdzie przewodniczyła sądom tubylczym.
Dziedzictwo humanitarne
Jest najbardziej znana z interwencji mających na celu powstrzymanie praktyki infantycydów dotyczących bliźniąt, co było powszechnym wierzeniem w niektórych obszarach. Slessor uratowała liczne porzucone niemowlęta, często same je adoptując. Jej wysiłki na rzecz zastąpienia tradycyjnych zwyczajów, takich jak używanie trucizny do rozstrzygania o winie, innymi praktykami społecznymi, pomogły ukształtować społeczność. W Wielkiej Brytanii jej odważna praca przyniosła jej przydomek „białej królowej Okoyong”.