Maria Katharina Kasper była niemiecką katolicką zakonnicą z XIX wieku, która założyła zgromadzenie Ubogich Służywnic Jezusa Chrystusa. Urodzona w 1820 roku w Dernbach, mierzyła się ze znacznymi trudnościami ekonomicznymi i stratami rodzinnymi, co opóźniło jej wstąpienie do życia zakonnego. Kierowana pragnieniem połączenia modlitwy kontemplacyjnej z aktywną służbą potrzebującym, zorganizowała grupę kobiet do opieki nad chorymi i ubogimi. Jej zgromadzenie ostatecznie rozszerzyło się na skalę międzynarodową, będąc kontynuacją jej początkowych wysiłków na rzecz zapewnienia wsparcia społecznego i duchowego lokalnej społeczności i nie tylko.
Życie i działalność
Po pracy w polu i wykonywaniu prac fizycznych, aby utrzymać matkę, Kasper założyła swoją wspólnotę zakonną w połowie lat 40. XIX wieku. Dążyła do zachowania równowagi między oddaniem duchowym a praktyczną służbą, co doprowadziło do formalnego ustanowienia Ubogich Służywnic Jezusa Chrystusa w 1851 roku. Jako przełożona generalna zgromadzenia przez kilka kadencji, nadzorowała jego szybki rozwój oraz otwieranie szkół służących społeczeństwu.
Kult
Kościół katolicki uznał jej świętość w procesie, który doprowadził do jej beatyfikacji przez papieża Pawła VI w 1978 roku. Później została kanonizowana na świętą przez papieża Franciszka w 2018 roku. Jej wspomnienie obchodzi się 2 lutego, w rocznicę jej śmierci w Dernbach. Jej relikwie spoczywają w relikwiarzu pod ołtarzem w kaplicy domu macierzystego.