Karol Spinola był włoskim księdzem jezuitą urodzonym w Genui w 1564 roku. Po święceniach kapłańskich w 1594 roku poświęcił się pracy misyjnej w Japonii. Jego długa i trudna podróż do Azji obejmowała liczne katastrofy statków, uwięzienie w Anglii oraz okres głoszenia kazań na Portoryko. Ostatecznie dotarł do Japonii w 1602 roku, gdzie służył jako nauczyciel i duchowny. Po wygnaniu zagranicznych misjonarzy przez kilka lat żył w ukryciu, aż został schwytany i stracony w Nagasaki.
Życie i podróże
Urodzony w szlacheckiej rodzinie, Spinola studiował w Hiszpanii i we Włoszech, zanim wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Jego droga na Wschód była pełna niebezpieczeństw, w tym sztormu, który zepchnął jego statek do Brazylii, oraz innego, który doprowadził do jego pojmania przez angielski statek. Po uwolnieniu ostatecznie dotarł do Japonii przez Makau, gdzie uczył się lokalnego języka, aby lepiej służyć rosnącej wspólnocie chrześcijańskiej.
Męczeństwo i kult
Spinola nauczał matematyki i astronomii w Kioto, zanim japońskie władze wydaliły zagraniczne duchowieństwo. Przez cztery lata unikał schwytania, lecz ostatecznie został uwięziony w surowych warunkach. W 1622 roku został zabity przez spalenie na stosie w Nagasaki. Później został ogłoszony błogosławionym przez Kościół katolicki w 1867 roku, wraz z trzydziestoma innymi towarzyszami jezuitami.