Jan Cirita był cysterskim mnichem i opatem, który żył w przybliżonych latach 1073–1164. Tradycyjnie uznaje się go za osobę, która wprowadziła zakon cystersów do Portugalii. Choć szczegóły historyczne jego życia pozostają nieco niejasne, przypisuje mu się założenie lub reformę kilku wspólnot religijnych, w tym klasztoru w São João de Tarouca oraz osady w São Cristóvão de Lafões. W tradycji katolickiej czczony jest jako święty.
Życie i działalność
Po okresie życia pustelniczego w pobliżu rzeki Vouga, Cirita stał się kluczową postacią dla ekspansji zakonu cystersów w tym regionie. Jest związany z założeniem klasztoru w Tarouca, a później kierował wspólnotą w Lafões, którą w 1163 roku wprowadził pod regułę cysterską. Odegrał również rolę w ustanowieniu klasztorów w Sever, Aguias i Salzedas. Pod koniec życia wycofał się do życia kontemplacyjnego.
Dziedzictwo
Wpływ opata zachował się w przetrwałych dokumentach, w tym w dwóch listach skierowanych do wspólnot zakonnych. Tradycja przypisuje mu również sporządzenie reguły zakonu Avís w 1162 roku, co zostało wykonane na prośbę króla Portugalii, Afonsa I. Zmarł w grudniu 1164 roku i został pochowany w klasztorze w São Cristóvão de Lafões.