Iryna z Lecce była wczesnochrześcijańską męczennicą, która żyła w I lub II wieku. Znana w tradycji prawosławnej jako Iryna Macedońska, jej szczegóły historyczne są zatarte przez legendy i utożsamianie z innymi świętymi o tym samym imieniu. Według tradycji urodziła się jako Penelopa, będąc córką władcy imieniem Licyniusz, który uwięził ją w wieży ze względu na jej piękno. Podczas uwięzienia przyjęła chrześcijaństwo, zmieniła imię na Iryna, a następnie poddała się prześladowaniom za swoją wiarę.
Życie legendarne
Różne przekazy opisują jej walkę z pogaństwem. Po zniszczeniu bożków miała zostać skazana na śmierć poprzez wleczenie przez konia. W jednej wersji cudownie wskrzesiła swojego ojca, co doprowadziło do ich wspólnego ewangelizowania. Inne tradycje sugerują, że została ścięta przez namiestnika imieniem Ampelio lub stracona za panowania władcy Sasanidów, Szapura I, po odmowie wyrzeczenia się swoich przekonań.
Kult
Jest czczona przede wszystkim w Kościele koptyjskim i w Kościele Prawosławnym, gdzie uznawana jest za wielką męczennicę. W Lecce pełniła funkcję patronki aż do 1656 roku. Kościół św. Iryny (Chiesa di Sant'Irene), wzniesiony w mieście między 1591 a 1639 rokiem, pozostaje jej poświęcony; na jego fasadzie znajduje się rzeźba wykonana pod koniec XVII lub na początku XVIII wieku.