Harold z Gloucester był chłopcem, który zmarł w 1168 roku w Gloucester w Anglii. Po jego śmierci mnisi benedyktyni niesłusznie oskarżyli lokalną społeczność żydowską o dokonanie rytualnego morderstwa na chłopcu. Oskarżenie to stało się wczesnym przykładem mitu o oskarżeniu o krwawe obrzędy (blood libel), który fałszywie twierdził, że Żydzi dopuszczają się rytualnego zabijania dzieci. Choć w Gloucester nastąpił krótki okres kultu, dążenia do ustanowienia go świętym nie zyskały trwałego oficjalnego poparcia i ostatecznie wygasły.
Śmierć i oskarżenia
Po odnalezieniu jego ciała w rzece, miejscowi mnisi twierdzili, że chłopiec został porwany i torturowany. Interpretowali ślady na jego ciele jako dowód ukrzyżowania i posiadania korony cierniowej. Twierdzenia te zbiegły się w czasie z lokalną ceremonią obrzezania, którą mnisi wykorzystali, aby fałszywie powiązać to wydarzenie z symboliką chrześcijańską. Nigdy nie postawiono żadnych zarzutów prawnych społeczności żydowskiej, co sugeruje, że oskarżenia były spekulatywne.
Wpływ historyczny
Narracja wokół śmierci Harolda pomogła ustanowić wzorzec dla przyszłych mitów o krwawych obrzędach. Łącząc niewyjaśnioną śmierć dziecka w pobliżu Wielkanocy z lokalną ludnością żydowską, mnisi stworzyli schemat, który był później powielany w innych regionach. Ten konkretny proces tworzenia mitu dostarczył modelu dla podobnych oskarżeń, które pojawiały się we Francji i innych częściach Europy w kolejnych latach.