Grzegorz Grassi był włoskim franciszkaninem i katolickim biskupem, który poświęcił życie pracy misyjnej w Chinach. Urodzony w Castellazzo Bormida w 1833 roku, wstąpił do Zakonu Mniejszej Prowincji w wieku 15 lat, a w 1856 roku został święconym kapłanem. Później pełnił funkcję wikariusza apostolskiego w prowincji Shanxi, gdzie zarządzał sierocińcami i zajmował się lokalnymi kryzysami, takimi jak głód i zaraza. Zginął w 1900 roku podczas powstania bokserów, co doprowadziło do uznania go za męczennika.
Praca misyjna
Po szkoleniu w Rzymie, Grassi przybył do Taiyuan w 1860 roku. Pełnił kilka istotnych funkcji, w tym służył jako promotor misji i dyrektor sierocińca. Ostatecznie został przełożonym Wikariatu Apostolskiego Północnego Shanxi. Podczas sprawowania urzędu założył nowicjat dla chińskich franciszkanów i rozszerzył usługi społeczne, aby pomagać osobom cierpiącym z powodu lokalnych epidemii i niedoborów żywności.
Męczeństwo
Podczas powstania bokserów Grassi odmówił ucieczki mimo narastającej przemocy. W lipcu 1900 roku został aresztowany przez lokalne władze wraz z kilkoma innymi misjonarzami. Po publicznym procesie został stracony w Taiyuan. Jego śmierć była częścią większej masakry duchownych i wyznawców podczas powstania, która doprowadziła do śmierci wielu duchownych i lokalnych chrześcijan.
Kult
Grassi został beatyfikowany przez papieża Piusa XII w 1946 roku. Później został kanonizowany jako jeden ze 120 męczenników Chin przez papieża Jana Pawła II w 2000 roku. W tradycji katolickiej jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 9 lipca.