Gautbert był dziewiątkowym katolickim biskupem, który sprawował urząd czwartego biskupa Osnabrück od 845 roku do śmierci w 860 roku. Jako krewny Ebo, arcybiskupa Reims, został konsekrowany na biskupa misjonarza pod imieniem Szymon, aby kontynuować dzieło Anskara w południowej Szwecji. Choć ustanowił obecność w Birce i zbudował tam kościół, gwałtowne powstanie w 845 roku zmusiło go do opuszczenia tego regionu, po czym skupił się na swojej posłudze w roli biskupa Osnabrück.
Działalność misyjna
Po konsekracji przez Anskara i Ebo, Gautbert udał się do Szwecji, aby szerzyć wiarę. Znalazł wsparcie u króla Björna w Birce, gdzie wybudował kościół, który miał służyć jako baza dla jego działalności misyjnej. Pomimo jego wysiłków, lokalny bunt w 845 roku doprowadził do jego wygnania z kraju oraz śmierci jego siostrzeńca, Nitharda.
Episkopat i śmierć
Po wygnaniu ze Szwecji, Gautbert został mianowany biskupem Osnabrück przez króla Ludwika Niemca w 845 roku. Sprawował ten urząd przez piętnaście lat, choć pozostawał związany ze szwedzką misją poprzez święcenia kapłanów dla tego regionu. Zmarł 11 kwietnia 860 roku. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 13 lutego.