Eustochium była rzymską arystokratką i świętą, która żyła pod koniec IV i na początku V wieku. Urodzona w wpływającym rodzie Julii, prowadziła ascetyczne życie u boku swojej matki, Pauli, oraz uczonego Hieronima. Po przeprowadzce z Rzymu do Betlejem stała się centralną postacią w tamtejszych wspólnotach monastycznych. Jako gorliwa praktykująca celibat i badaczka Pisma Świętego, odgrywała znaczącą rolę w życiu duchowym regionu aż do swojej śmierci w 420 roku.
Życie i działalność
Po śmierci męża Eustochium przyjęła surowy tryb życia w Rzymie. Później udała się do Palestyny, aby pomóc w założeniu kilku klasztorów oraz hospicjum w pobliżu Betlejem. Biegle władając łaciną, greką i hebrajskim, pomagała Hieronimowi w jego studiach biblijnych, wpływając na jego komentarze do proroków. Po śmierci matki zarządzała klasztorami niewieścimi, radząc sobie z trudnościami finansowymi spowodowanymi wcześniejszymi wydatkami na cele charytatywne.
Kult
Jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej. Jej wspomnienie obchodzone jest 28 września. W ostatnich latach została uwzględniona w kalendarzu liturgicznym Kościoła Episkopalnego, gdzie jest upamiętniana wraz ze swoją matką, Paulą.