Demiana była chrześcijańską męczennicą z IV wieku z Egiptu, czczoną za oddanie celibatum. Po śmierci matki była wychowywana przez ojca, Marka, który był namiestnikiem w regionie delty Nilu. Odmawiając propozycji małżeństw z arystokratami, postanowiła prowadzić życie religijne u boku czterdziestu towarzyszek. Podczas prześladowań za panowania cesarza Dioklecjana, ona i jej towarzyszki odmówiły wyrzeczenia się wiary, co doprowadziło do ich męczeństwa. Uważana jest za kluczową postać dla koptowskiego monastycyzmu żeńskiego.
Męczeństwo i wiara
Gdy urzędnicy cesarscy przybyli do pałacu, który jej ojciec dla niej zbudował, Demiana odmówiła oddawania czci rzymskim idolom. Mimo poddawania się dotkliwym torturom fizycznym, pozostała niezłomna w swojej wierze. Ona i jej czterdziestu towarzyszy zostali ostatecznie straceni przez ścięcie. Według tradycji otrzymała trzy niebiańskie korony za czystość, wytrwanie w cierpieniu oraz ostateczne poświęcenie.
Kult i dziedzictwo
W pobliżu miejsca jej śmierci, w gubernatorstwie Dakahlia, stoi klasztor. Po panowaniu Konstantyna nad jej grobem wzniesiono kościół. Dziś wielu pielgrzymów odwiedza jej sanktuarium, szczególnie w maju. Jest uznawana za znaczoną świętą zarówno w tradycji koptyjskiej, jak i grecko-prawosławnej, a także czczona jako patronka mniszek.