factograf
PL
Zaloguj się

pierwszy premier Chińskiej Republiki Ludowej

Zhou Enlai

  • 1 min czytania
  • W 83 językach
  • 25 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Zhou Enlai

Zhou Enlai (1898–1976) był chińskim mężem stanu, dyplomatą i rewolucjonistą, który od października 1949 roku do swojej śmierci w styczniu 1976 roku pełnił funkcję pierwszego premiera Chińskiej Republiki Ludowej. Należał do najwcześniejszych przywódców Komunistycznej Partii Chin, choć po konferencji w Zunyi podporządkował się Mao Zedongowi. Po powstaniu republiki pomagał Mao umacniać władzę partii i kształtować politykę zagraniczną, starając się jednocześnie utrzymać funkcjonowanie administracji państwowej w burzliwym okresie politycznych zawirowań.

Kariera dyplomatyczna

Premier Chou En-Lai w Wielkiej Sali Ludowej – DPLA – a40021a8100507bc7a244420481bf488
Premier Chou En-Lai w Wielkiej Sali Ludowej – DPLA – a40021a8100507bc7a244420481bf488
Zhou Enlai (1912)
Zhou Enlai (1912)
Zhou Enlai jako uczeń szkoły średniej Nankai
Zhou Enlai jako uczeń szkoły średniej Nankai
Młody Zhou Enlai (1919)
Młody Zhou Enlai (1919)
Chang Po-ling w 1929 roku
Chang Po-ling w 1929 roku
Cao Rulin
Cao Rulin
Zhou podczas pobytu we Francji (lata 20. XX wieku)
Zhou podczas pobytu we Francji (lata 20. XX wieku)
Zhou Enlai jako dyrektor wydziału politycznego Akademii Wojskowej Whampoa (1924)
Zhou Enlai jako dyrektor wydziału politycznego Akademii Wojskowej Whampoa (1924)
Chiang Kai-shek (w środku) i Zhou Enlai (po lewej) z kadetami Akademii Wojskowej Whampoa (1924)
Chiang Kai-shek (w środku) i Zhou Enlai (po lewej) z kadetami Akademii Wojskowej Whampoa (1924)
Zhou Enlai (1927)
Zhou Enlai (1927)
Zhou Enlai (lata 30. XX wieku)
Zhou Enlai (lata 30. XX wieku)
Zhou (z lewej skrajnej) z Mao Zedongiem (w środku po lewej) i Bo Gu (z prawej skrajnej) w Yan’an (1935)
Zhou (z lewej skrajnej) z Mao Zedongiem (w środku po lewej) i Bo Gu (z prawej skrajnej) w Yan’an (1935)
12 obrazów

Zhou pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych Chińskiej Republiki Ludowej w latach 1949–1958. Po wojnie koreańskiej propagował pokojową koegzystencję z Zachodem, uczestnicząc w konferencji genewskiej w 1954 roku oraz w konferencji w Bandungu w 1955 roku. Pomagał także zorganizować wizytę Richarda Nixona w Chinach w 1972 roku i kierował relacjami z największymi mocarstwami, w tym Stanami Zjednoczonymi i Związkiem Radzieckim.

Rola podczas rewolucji kulturalnej

Zhou (po lewej) z żoną Deng Yingchao (w środku) i Sun Weishi
Zhou (po lewej) z żoną Deng Yingchao (w środku) i Sun Weishi
Zhou Enlai i Sun Weishi w Moskwie, 1939
Zhou Enlai i Sun Weishi w Moskwie, 1939
Misja Marshalla (1946), od lewej: Zhang Qun, George C. Marshall, Zhou Enlai
Misja Marshalla (1946), od lewej: Zhang Qun, George C. Marshall, Zhou Enlai
Zhou w Genewie, 26 kwietnia 1954
Zhou w Genewie, 26 kwietnia 1954
Zhou Enlai i Sanusi Hardjadinata, przewodniczący konferencji w Bandungu
Zhou Enlai i Sanusi Hardjadinata, przewodniczący konferencji w Bandungu
Zhou Enlai (po lewej) z prezydentem Egiptu Gamalem Abdelem Naserem podczas jego wizyty w Egipcie, grudzień 1963
Zhou Enlai (po lewej) z prezydentem Egiptu Gamalem Abdelem Naserem podczas jego wizyty w Egipcie, grudzień 1963
Zhou i jego żona Deng w sekcji Badaling Wielkiego Muru Chińskiego (1955)
Zhou i jego żona Deng w sekcji Badaling Wielkiego Muru Chińskiego (1955)
Zhou z Henrym Kissingerem i Mao Zedongiem
Zhou z Henrym Kissingerem i Mao Zedongiem
Zhou (w środku) i Zhang Zhongliang, ówczesny przewodniczący prowincji Gansu (drugi od lewej), podczas inspekcji rafinerii ropy naftowej w Lanzhou, 14 października 1959
Zhou (w środku) i Zhang Zhongliang, ówczesny przewodniczący prowincji Gansu (drugi od lewej), podczas inspekcji rafinerii ropy naftowej w Lanzhou, 14 października 1959
Zhou w 1966 roku, w pierwszym roku rewolucji kulturalnej, z Li Na, córką Mao
Zhou w 1966 roku, w pierwszym roku rewolucji kulturalnej, z Li Na, córką Mao
Posąg Zhou i Denga w Memoriale Zhou Enlai i Deng Yingchao w Tianjinie
Posąg Zhou i Denga w Memoriale Zhou Enlai i Deng Yingchao w Tianjinie
Zhou ze swoją siostrzenicą Zhou Bingde
Zhou ze swoją siostrzenicą Zhou Bingde
12 obrazów

Jako premier Zhou był główną siłą utrzymującą rząd i gospodarkę podczas rewolucji kulturalnej. Pozostawał uległy wobec Mao, lecz starał się ograniczać szkody i chronić niektórych ludzi przed czystkami i prześladowaniami. Po upadku Lin Biao w 1973 roku został wybrany na pierwszego wiceprzewodniczącego Komunistycznej Partii Chin, mierząc się jednocześnie z Bandą Czworga. Jego śmierć w 1976 roku doprowadziła do incydentu na placu Tiananmen, który zapowiedział koniec rewolucji kulturalnej.

W 83 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy