Werburga była anglosaską księżniczką i benedyktynką żyjącą w VII wieku, która sprawowała urząd czwartej opatki Ely. Urodzona w Stone jako córka króla Mercji, Wulfhera, i królowej Ermenildy, była kształcona przez matkę oraz kilka wybitnych krewnych. Większość życia spędziła w klasztorze i zapisała się w historii dzięki staraniom o reformę różnych angielskich konwentów. Zmarła w 699 lub 700 roku i jest wspominana jako patronka Chester.
Życie i służba
Po uzyskaniu zgody od ojca, Werburga wstąpiła do opactwa w Ely, założonego przez jej ciotkę. Była kształcona przez matkę oraz przyszłego biskupa Lichfield, Chada. Podążając śladem swoich żeńskich przodkiń, ostatecznie została opatką Ely. W trakcie swojego życia przebywała również w Weedon Bec, gdzie była aktywna w działalności reformatorskiej.
Kult i cuda
Jej brat, król Coenred, przeniósł jej szczątki do Hanbury, gdzie donośono, że jej ciało pozostało nienaruszone. Średniowieczne opowieści przypisują jej cud wskrzeszenia gęsi, co skłoniło pielgrzymów do noszenia odznak z motywem gęsi. Później jej relikwie przeniesiono do Chester, aby chronić je przed najazdami Wikingów. Przypisuje się jej pomoc miastu Chester poprzez sprawienie, że walijski król odstąpił od oblężenia.
Dziedzictwo
Choć jej sanktuarium zostało rozebrane podczas rozwiązania klasztorów, w XIX wieku części kamiennej konstrukcji zostały ponownie złożone. Do dziś pozostaje patronką Chester. Jej imię przetrwało w różnych miejscach, w tym w wiosce Warburton oraz w kilku kościołach w Anglii i Irlandii.