Vasile Aftenie (ur. 1899 w Lodroman, zm. 1950 w Bukareszcie) — rumuński greckokatolicki biskup pomocniczy i biskup tytularny Ulpiany. Po studiach teologicznych w Blaj i Rzymie pełnił funkcje kapłana, profesora oraz rektora. Po delegalizacji Kościoła greckokatolickiego przez reżim komunistyczny odmówił przejścia na prawosławie, słynąc z deklaracji, że ani jego wiara, ani jego naród nie są na sprzedaż. Został aresztowany w 1948 roku i zmarł w 1950 roku w więzieniu w Bukareszcie po poddaniu brutalnym torturom.
Życie i działalność
Po służbie wojskowej podczas I wojny światowej, Aftenie studiował prawo i teologię, uzyskując doktorat w 1925 roku. Pełnił liczne funkcje akademickie i kościelne, w tym funkcję rektora akademii teologicznej w Blaj. W 1940 roku został mianowany przez papieża Piusa XII biskupem tytularnym, a później pełnił funkcję administratora apostolskiego archidiecezji Făgăraș i Alba Iulia.
Męczeństwo
W czasie, gdy rząd komunistyczny prześladował Kościół greckokatolicki, Aftenie pozostał nieugięty. Został aresztowany pod koniec 1948 roku i przetrzymywany w różnych więzieniach, w tym w klasztorze Căldărușani. Podczas uwięzienia znosił brutalne tortury fizyczne i izolację. Zmarł w więzieniu Văcărești w maju 1950 roku, odmawiając porzucenia swojej tożsamości religijnej mimo intensywnej presji ze strony władz.
Kult
Aftenie jest czczony jako męczennik wiary. Jego grób na cmentarzu Bellu stał się miejscem pielgrzymek, gdzie wielu wiernych szuka jego wstawiennictwa. W 2019 roku papież Franciszek przewodniczył jego beatyfikacji w Blaj, wspólnie z sześcioma innymi greckokatolickimi biskupami, którzy zginęli pod rządami komunistycznymi.