Tymoteusz II Aleksandryjski był mnichem i patriarchą żyjącym w V wieku, który pełnił funkcję przywódcy frakcji miafizytyckiej w Egipcie. Znany również jako Tymoteusz Ailuros, został wybrany na tron Aleksandrii w 454 roku po wygnaniu Dioskurosa. Jego rządy charakteryzowały się intensywnym konfliktem teologicznym ze środowiskiem zwolenników Chalcedonu, co doprowadziło do jego tymczasowego usunięcia przez cesarza Leona I w 460 roku. Ostatecznie powrócił na swoje stanowisko w 475 roku i sprawował urząd patriarchy aż do śmierci w 477 roku.
Życie i przywództwo
Przed objęciem urzędu patriarchy, Tymoteusz żył jako mnich w Eikoston. Jego kadencja była definiowana przez walkę ze zwolennikami Soboru Chalcedońskiego. Po usunięciu go na mocy dekretu cesarskiego, został później przywrócony do urzędu przez Bazyliusza. Relacje historyczne dotyczące jego śmierci są różne; niektóre sugerują, że zachorował po odmowie spotkania się z urzędnikiem cesarskim wysłanym przez cesarza Zenona.
Dziedzictwo i kult
Grupa religijna związana z jego naukami stała się znana jako tymoteanie lub alternatywnie Ailuro$.) Jest czczony jako święty w tradycji koptyjskiego Kościoła prawosławnego. Jego święta są obchodzone 21 kwietnia i 13 sierpnia.