Symon Ateńczyk był wschodnioortodoksyjskim mnichem żyjącym w XIII wieku jako pustelnik na Górze Athos. Według tradycji zamieszkiwał jaskinię w pobliżu skały, która obecnie znana jest jako Simonopetra. Po boskim znaku, który niektóre przekazy opisują jako objawienie Bogurodzicy, a inne jako niebiańską gwiazdę, założył klasztor Nowego Betlejem. Zmarł w 1287 roku, a jego życie i późniejsze cuda doprowadziły do jego uznania za świętego w tradycji prawosławnej.
Życie i fundacja
Podczas czasu spędzonego jako pustelnik, Symon doświadczył duchowego powołania do zbudowania klasztoru na konkretnej skale. Jedna z tradycji głosi, że jasna gwiazda prowadziła jego działania, skłaniając go do założenia Nowego Betlejem, klasztoru poświęconego Narodzeniu Pańskiemu. Zapiski klasztorne sugerują, że fundacja ta miała miejsce około 1267 roku. Swoje późniejsze lata spędził w tym środowisku monastycznym aż do śmierci w 1287 roku.
Kult i dziedzictwo
Święty jest czczony w Kościele wschodnioortodoksyjnym i często nazywany jest świętym Symonem Myroblitem. Tytuł ten, oznaczający Myrośnika, wywodzi się ze wzmianek, że jego święte relikwie wydzielają mirrę. Jest wspominany ze względu na cuda związane z jego życiem i pozostaje znaczącą postacią w historii Góry Athos, gdzie nadal stoi klasztor noszący jego imię.