Symeon bar Sabba był w IV wieku biskupem Seleucji-Ktezyfontu i przywódcą Kościoła Wschodu w Imperium Sasanidów. Urodzony w rodzinie folusznika, od 316 roku służył jako biskup pomocniczy, zanim został głównym zwierzchnikiem swojego Kościoła. Za panowania Szapura II doświadczył intensywnych prześladowań z powodu swojej wiary. Ostatecznie został stracony za odmowę wyrzeczenia się chrześcijaństwa na rzecz zoroastryzmu, co doprowadziło do śmierci wielu jego wyznawców.
Życie i śmierć
Jako biskup Seleucji-Ktezyfontu, Symeon został oskarżony o utrzymywanie tajnych więzi z cesarzem rzymskim. Wierzono również, że nawrócił matkę Szapura II na wiarę chrześcijańską. Oskarżenia te przyczyniły się do okresu powszechnych prześladowań. Symeon został ścięty wraz z licznymi duchownymi i wiernymi wyznawcami, którzy w tym czasie konfliktów odmówili porzucenia swoich przekonań religijnych.
Kult
Jest uznawany za świętego w kilku tradycjach chrześcijańskich, w tym w Kościele asyryjskim, katolickim i prawosławnym. Jego wspomnienie obchodzone jest 17 kwietnia w tradycjach rzymskokatolickiej i wschodnich Kościołów katolickich, podczas gdy Kościół syryjski prawosławny upamiętnia go w piątek po Wielkanocy. Asyryjski Kościół Wschodu czci go w szósty piątek lata.