Sunniva była chrześcijanką żyjącą w X wieku, urodzoną w Irlandii, która ostatecznie osiedliła się w Selje w Norwegii. Według tradycji hagiograficznej była irlandzką dziedziczką tronu, która uciekła z ojczyzny, aby uniknąć pogańskiego króla. Podróżowała na wybrzeże Norwegii wraz z bratem Albanem i kilkoma towarzyszami, zakładając wspólnotę na wyspach Selja i Kinn. Jest uznawana za patronkę diecezji Bjørgvin oraz całej zachodniej Norwegii.
Legenda i śmierć
Tradycja głosi, że po osiedleniu się w Norwegii, Sunniva i jej towarzysze stali się celem pogańskiego jarla Hákon Sigurðarsona. Aby uniknąć śmierci z rąk jego wojsk, grupa szukała schronienia w jaskiniach na wyspie. Modlili się o boską ochronę, co doprowadziło do zawalenia się jaskiń i śmierci wszystkich znajdujących się wewnątrz. Później świadkowie mieli odnaleźć ich szczątki, zauważając słodki zapach i nadprzyrodzone światło emanujące z tego miejsca.
Kult i dziedzictwo
Jej relikwie zostały przeniesione do Bergen w 1170 roku, gdzie jej kult wzrósł po tym, jak przypisano im powstrzymanie pożarów w mieście. Choć jej pierwotna relikwiarzowa sanktuarium zaginęło podczas reformacji, pozostaje ona ważną postacią. Jej wspomnienie obchodzone jest 8 lipca, a jej imię jest czczone przez różne norweskie instytucje, szkoły oraz w herbach miejskich.