Piotr Zhang Banniu był katolickim franciszkaninem żyjącym w XIX wieku, urodzonym w prowincji Shanxi w Chinach. Po przeprowadzce do Taiyuan, aby pracować w lokalnej katedrze, wstąpił do zakonu franciszkanów. Podczas okresu intensywnych prześladowań chrześcijan, znanego jako powstanie bokserów, został aresztowany na rozkaz gubernatora prowincji. Został stracony 9 lipca 1900 roku wraz z liczną grupą współwyznawców, w tym biskupami, księżmi i zakonnicami.
Życie i śmierć
Urodzony w 1850 roku w katolickiej rodzinie, Zhang Banniu spędził wczesne lata w Tulin, zanim osiadł w Taiyuan. Jego służba religijna została przerwana przez gwałtowne powstania, które wybuchły w całych Chinach na przełomie wieków. W lipcu 1900 roku, w okresie powszechnych prześladowań, został zatrzymany wraz z różnymi duchownymi i świeckimi. Ostatecznie został skazany na śmierć 9 lipca 1900 roku w Taiyuan.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Został beatyfikowany przez papieża Piusa XII w 1946 roku, a następnie kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 2000 roku jako część grupy 120 chińskich męczenników. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 9 lipca.