Piotr Paschalis był XIII-wiecznym hiszpańskim teologiem, mercedariuszem oraz rzymskokatolickim biskupem Jaén. Urodzony w Walencji około 1227 roku, kontynuował studia wyższe na Uniwersytecie Paryskim, zanim wstąpił do Zakonu Najświętszej Maryi Panny z Miłosierdzia. W trakcie swojej działalności pełnił funkcję wychowawcy księcia Sancho Aragońskiego oraz asystował arcybiskupowi Toledo. Znany ze swoich kazań w Andaluzji i Toskanii, stał się później wybitnym autorem dzieł teologicznych i polemicznych.
Życie i posługa
Po rezygnacji ze stanowiska kanonika w Walencji, aby wstąpić do mercedariuszów, Paschalis stał się szeroko znanym wędrownym kaznodzieją. Pełnił ważne role jako edukator rodziny królewskiej oraz wysoki rangą asystent arcybiskupa Toledo. W 1296 roku został mianowany biskupem Jaén. Jego życie dobiegło końca w Królestwie Granady, gdzie został schwytany i ostatecznie stracony przez ścięcie.
Kult i dziedzictwo
Uznany za świętego, jest upamiętniany w Martyrologium Romanum. Jego wspomnienie obchodzone jest 6 grudnia. Jako męczennik, jego życie i śmierć są czczone w różnych tradycjach religijnych, a on sam pozostaje znaczącą postacią w Kościele katolickim ze względu na swój wkład teologiczny oraz służbę w swoim zakonie.