factograf
PL
Zaloguj się

włoski reality show telewizyjny oparty na programie Peking Express

Pechino Express

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 13 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Pechino Express

Pechino Express to włoska wersja holendersko-belgijskiego reality show Peking Express, stworzonego przez Ludo Poppe. W programie pary znanych i nieznanych osób ścigają się przez kilka krajów podczas wielodniowej podróży, podróżując autostopem i polegając na gościnności miejscowej ludności, mając przy tym minimalne zapasy. Program był emitowany na antenie Rai 2 w latach 2012–2020, a od 2022 roku nadawany jest przez Sky Uno, Now i TV8.

Format i zasady

Kompleks świątynny Wat Pho w Bangkoku, końcowy cel drugiej edycji.
Kompleks świątynny Wat Pho w Bangkoku, końcowy cel drugiej edycji.
Bali, końcowy cel trzeciej edycji.
Bali, końcowy cel trzeciej edycji.
Stadion Maracanã w Rio de Janeiro, końcowy cel czwartej edycji.
Stadion Maracanã w Rio de Janeiro, końcowy cel czwartej edycji.
Kompleks archeologiczny Tula, końcowy cel piątej edycji.
Kompleks archeologiczny Tula, końcowy cel piątej edycji.
4 obrazy

Pary przemierzają trasę składającą się z dziesięciu etapów przez różne kraje, zmierzając do końcowego celu. Każda para otrzymuje plecak z podstawowymi zapasami oraz jednego euro dziennie w lokalnej walucie, której nie można wydawać na transport ani noclegi. Pary muszą jeździć autostopem i prosić o gościnę miejscową ludność. Wyzwania decydują o nietykalności lub przewagach na każdym etapie, a zwycięska para każdego etapu otrzymuje medal wart 5000 euro, który ma zostać przekazany organizacji charytatywnej w odwiedzanych krajach. O eliminacji decyduje Czarna Koperta.

Edycje i trasy

Tokio, końcowy cel szóstej edycji.
Tokio, końcowy cel szóstej edycji.
Kapsztad, końcowy cel siódmej edycji.
Kapsztad, końcowy cel siódmej edycji.
Park Olimpijski w Seulu, końcowy cel ósmej edycji.
Park Olimpijski w Seulu, końcowy cel ósmej edycji.
Dubaj, końcowy cel dziewiątej edycji.
Dubaj, końcowy cel dziewiątej edycji.
4 obrazy

Pierwsza edycja, zatytułowana Avventura in Oriente, prowadzona przez Emanuele Filiberto Sabaudzkiego w 2012 roku, prowadziła z Indii przez Nepal do Chin. Kolejne edycje prowadził Costantino della Gherardesca, a uczestnicy odwiedzali Azję Południowo-Wschodnią, obie Ameryki i inne regiony. Każda edycja miała własny podtytuł i końcowy cel, taki jak Świątynia Niebios w Pekinie czy Stadion Maracanã w Rio de Janeiro.

Znaczenie

Świątynia Thommanon w Angkor, końcowy cel dziesiątej edycji.
Świątynia Thommanon w Angkor, końcowy cel dziesiątej edycji.
Skała Sigiriya, końcowy cel jedenastej edycji.
Skała Sigiriya, końcowy cel jedenastej edycji.
Świątynia Uma Maheshwor w Kirtipur, końcowy cel dwunastej edycji.
Świątynia Uma Maheshwor w Kirtipur, końcowy cel dwunastej edycji.
Świątynia Ninna-ji w Kioto, końcowy cel trzynastej edycji.
Świątynia Ninna-ji w Kioto, końcowy cel trzynastej edycji.
4 obrazy

Program zaadaptował z powodzeniem sprawdzony europejski format dla włoskiej publiczności, łącząc w konkursie podróżniczym znane i nieznane osoby. Jego element charytatywny, w ramach którego zwycięzcy przekazują nagrody organizacjom działającym w odwiedzanych krajach, jest stałym elementem programu.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy