Płock to miasto w środkowej Polsce, nad Wisłą, w województwie mazowieckim, będące siedzibą powiatu płockiego. Na koniec 2021 roku liczyło 116 962 mieszkańców. W latach 1079–1138 pełniło funkcję stolicy Polski, a później stało się głównym ośrodkiem administracyjnym Mazowsza. Pozostaje ośrodkiem kulturalnym, naukowym, administracyjnym i komunikacyjnym regionu, siedzibą diecezji rzymskokatolickiej założonej w XI wieku oraz światową siedzibą Kościoła Mariawitów.
Średniowieczne początki












Obszar ten zamieszkiwały ludy pogańskie, zanim w X wieku na wysokim brzegu Wisły powstała osada grodowa. Jej położenie na skrzyżowaniu szlaków żeglugowych i handlowych czyniło ją przez wieki miejscem o znaczeniu strategicznym. W 1009 roku założono tu klasztor benedyktynów. Za wczesnych Piastów Płock był jedną z kilku królewskich siedzib, a w XI wieku stał się stolicą państwa mazowieckiego oraz siedzibą katolickiej diecezji. Jego szkoła, założona w 1180 roku, jest najstarszą zachowaną szkołą w Polsce.
Okres nowożytny












W epoce nowożytnej Płock był miastem królewskim i stolicą swojego województwa. XVI wiek był złotym wiekiem miasta, jednak zaraza, pożary i wojny ze Szwecją spowodowały ogromne straty pod koniec XVII i na początku XVIII wieku. Po rozbiorach Polski miasto znalazło się najpierw pod panowaniem pruskim, a następnie rosyjskim. Był ośrodkiem administracji gubernialnej i handlu zbożem, a w XIX wieku zaczął się uprzemysławiać. Dzieje Płocka w XX wieku obejmują okupację wojenną oraz zniszczenia podczas II wojny światowej.
