Olaudah Equiano był wybitnym pisarzem i abolicjonistą żyjącym pod koniec XVIII wieku. Urodzony w Afryce Zachodniej (dzisiejsza Nigeria) około 1745 roku, został porwany jako dziecko i sprzedany w niewolę w obu Amerykach. Po służbie u różnych panów i ostatecznym wykupieniu własnej wolności w 1766 roku, przeprowadził się do Wielkiej Brytanii. Tam stał się czołową postacią ruchu dążącego do zniesienia handlu niewolnikami, wykorzystując swoje osobiste doświadczenia do walki o prawa człowieka i reformy demokratyczne poprzez swoje wpływowe opublikowane pamiętniki.
Życie i wolność
Po przemyceniu z Afryki na Barbados i do Wirginii, Equiano służył jako lokaj oficera Royal Navy. W tym czasie nauczył się umiejętności morskich i przyjął chrzest w wierze anglikańskiej. Później pracował u kwakierskiego kupca, który pozwolił mu na prowadzenie niezależnego handlu. Umożliwiło mu to zgromadzenie funduszy niezbędnych do wykupienia wolności w 1766 roku. Większość późniejszego życia spędził podróżując drogą morską i uczestnicząc w różnych ekspedycjach morskich.
Działalność abolicjonistyczna
W Londynie dołączył do grupy afrykańskich intelektualistów znanych jako Synowie Afryki (Sons of Africa). Jego autobiografia z 1789 roku, szczegółowo opisująca okrucieństwa transatlantyckiego handlu niewolnikami, stała się istotnym narzędziem dla aktywistów. Popularność książki pomogła wpłynąć na brytyjską opinię publiczną, przyczyniając się do ostatecznego uchwalenia ustawy o zakazie handlu niewolnikami (Slave Trade Act) w 1807 roku. Jego pisma pozostają kluczowymi źródłami pierwotnymi dla historyków badających epokę niewolnictwa.