Mateusz Flathers był angielskim rzymskokatolickim kapłanem, urodzonym około 1580 roku w West Riding w hrabstwie Yorkshire. Po ukończeniu edukacji w Douai i święceniach w Arras w 1606 roku, wstąpił do zakonu benedyktynów. Powrócił do Anglii, aby służyć w misji katolickiej, lecz jego działalność szybko przyciągnęła uwagę agentów rządowych. Po okresie wygnania i późniejszym powrocie do posługi w Yorkshire, został ponownie schwytany i stanął przed sądem za sprawą swojego kapłaństwa.
Życie i śmierć
Podczas drugiego aresztowania Flathersowi zaoferowano ocalenie życia w zamian za złożenie przysięgi wierności (Oath of Allegiance). Odmówił spełnienia tego żądania, co doprowadziło do wyroku śmierci. W marcu 1607 roku został stracony przy bramie Micklegate Bar w Yorku. Egzekucja została przeprowadzona poprzez powieszenie, poćwiartowanie i wypatroszenie, a proces ten doprowadził do jego śmierci po kilku brutalnych ciosach w głowę i twarz.
Kult
Uznany za męczennika za wiarę, Flathers został beatyfikowany przez Kościół katolicki w 1987 roku. Jest wspominany za odmowę wyrzeczenia się swojego stanu duchownego oraz przekonań religijnych mimo nacisków prawnych ze strony angielskiego państwa w tamtej epoce.