Lajstrygonowie to w mitologii greckiej plemię olbrzymów pożerających ludzi, które według podań wywodziło się od Lajstrygona, syna Posejdona. Pojawiają się w Odysei Homera, gdzie Odyseusz spotyka ich w czasie podróży powrotnej na Itakę. Starożytni pisarze umieszczali ich także na Sycylii i we Włoszech, a niektórzy łączyli ten mit z rzeczywistymi miejscami i ludami basenu Morza Śródziemnego.
Spotkanie w Odysei
W Odysei Homera Odyseusz i jego towarzysze docierają do Telepylos, miasta Lajstrygonów. Olbrzymi zniszczyli jedenaście z dwunastu okrętów, zrzucając z klifów skały, i pożarli wielu ludzi. Uratował się tylko okręt Odyseusza, który stał na kotwicy poza portem. Ocaleni popłynęli następnie do Ajai, wyspy Kirke.
Dawne położenie i tradycje
Historyk Tukidydes wymienił Lajstrygonów jako dawnych mieszkańców części Sycylii, ale przyznał, że nie potrafi powiedzieć, kim byli ani skąd pochodzili. Pliniusz Starszy umieszczał ich we Włoszech i na Sycylii. Według jednej tradycji większość z nich zgładził Herakles, według innej zaś zastąpili ich później osadnicy z Leontinoi na Sycylii. Niektórzy współcześni komentatorzy sugerowali, że legenda powstała na podstawie obserwacji olbrzymich posągów na Sardynii.