Klaus Barbie (1913–1991) był niemieckim oficerem Schutzstaffel i Sicherheitsdienst, który zasłynął jako "Rzeźnik z Lyonu", ponieważ osobiście torturował więźniów, kierując gestapo w Lyonie podczas II wojny światowej. Po wojnie zatrudniły go amerykańskie służby wywiadowcze, a później mieszkał w Boliwii. W 1983 roku został wydany Francji, skazany za zbrodnie przeciwko ludzkości na dożywotnie więzienie, w którym zmarł w 1991 roku.
Młodość i kariera

Urodzony w Godesberg, dziś części Bonn, Barbie wstąpił do SS w 1935 roku i pracował w Sicherheitsdienst, służbie bezpieczeństwa gromadzącej informacje dla NSDAP. Po niemieckiej okupacji Holandii został skierowany do Amsterdamu, gdzie pomagał identyfikować i deportować holenderskich komunistów, Żydów i masonów. W 1942 roku wysłano go do Dijon, a w listopadzie tego samego roku do Lyonu, gdzie jako szef miejscowego gestapo urządził siedzibę w Hôtel Terminus.
Zbrodnie w Lyonie

Szacuje się, że Barbie bezpośrednio odpowiadał za deportację nawet 14 000 Żydów i członków ruchu oporu. Aresztował przywódcę ruchu oporu Jeana Moulina, którego torturował na śmierć. W kwietniu 1944 roku nakazał deportację do Auschwitz 44 żydowskich dzieci z sierocińca w Izieu. Relacje o jego metodach opisują ciężkie tortury fizyczne zarówno dorosłych, jak i dzieci.
Ucieczka po wojnie i proces
Po wojnie amerykański kontrwywiad zwerbował Barbiego do pracy antykomunistycznej i pomógł mu uciec do Boliwii, mimo francuskich wniosków o jego ekstradycję. W 1983 roku Stany Zjednoczone przeprosiły za to Francję. Barbie został następnie wydany Francji, gdzie w 1987 roku skazano go za zbrodnie przeciwko ludzkości, a w 1991 roku zmarł w więzieniu.
