Jean-Gabriel Perboyre był francuskim księdzem katolickim z XIX wieku, należącym do Zgromadzenia Misjonarzy (Kongregacji Misji). Urodzony w 1802 roku w Montgesty, poczuł powołanie religijne po towarzyszeniu swojemu bratu w seminarium. Po święceniach w 1825 roku udał się do Chin, aby służyć jako misjonarz, pragnąc zastąpić swojego brata, który zmarł podczas własnej podróży w ten region. Podczas służby w prowincji Hubei został aresztowany w okresie lokalnych prześladowań i ostatecznie stracony w Wuchang w 1840 roku.
Życie misyjne
Perboyre przybył do Makau w 1835 roku, aby uczyć się języka chińskiego, zanim udał się w region Henan. Po przeniesieniu do misji w Hubei, w 1839 roku, doświadczył intensywnych lokalnych prześladowań. Po aresztowaniu był poddawany nieludzkiemu traktowaniu i wielokrotnym procesom. Zmarł we wrześniu 1840 roku po uduszeniu na krzyżu w Wuchang.
Kult
Został beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1889 roku, a później kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 1996 roku. Jego relikwie zostały przeniesione z Chin do wincentyńskiej rezydencji generalnej w Paryżu. Jest wspominany ze względu na swoje oddanie duchowe; napisał modlitwę skupioną na przemienieniu się na podobieństwo Chrystusa.