Isabel Lete Landa była hiszpańską zakonnicą należącą do zgromadzenia sióstr mercedariarek. Urodzona w Osintxu w 1913 roku, prowadziła życie poświęcone służbie i religijnej pobożności. Po stracie matki w młodym wieku, była wychowywana przez krewnych w okolicach Azpeitia. Przez całe życie szeroko angażowała się w opiekę nad rannymi oraz osobami cierpiącymi na gruźlicę, którą ostatecznie sama zapadła. Zmarła w Eibar w 1941 roku w wieku 28 lat.
Życie i służba
Podczas formacji w Madrycie i Zumárraga opiekowała się wieloma osobami rannymi podczas wojny domowej. Później przeniosła się do Eibar, aby pomagać pacjentom w szpitalu w pobliżu rezydencji San Andrés. Jej oddanie w niesieniu pomocy chorym na gruźlicę doprowadziło do jej własnego zakażenia. Jej zgromadzenie wspomina ją jako osobę o pokornej i mistycznej duchowości, którą wzorowała na świętej Teresie z Lisieux.
Kult
Kościół katolicki uznaje ją za błogowaną. Jej beatyfikacja została zatwierdzona w 2006 roku przez papieża Benedykta XVI. Jest czczona za życie wypełnione prostą pobożnością oraz żarliwe zaangażowanie w służbę chorym i ubogim.