III Rzesza, oficjalnie Rzesza Niemiecka, a później Wielka Rzesza Niemiecka, było państwem niemieckim w latach 1933–1945, kiedy to Adolf Hitler i NSDAP kontrolowali kraj i przekształcili go w totalitarną dyktaturę. Naziści nazywali je Trzecią Rzeszą i twierdzili, że jest ona następcą Świętego Cesarstwa Rzymskiego oraz Cesarstwa Niemieckiego, chociaż istniało zaledwie dwanaście lat. Zakończyło się w maju 1945 roku, kiedy alianci pokonali Niemcy i wkroczyli do Berlina, co położyło kres II wojnie światowej w Europie.
Przejęcie władzy











Po mianowaniu Hitlera kanclerzem w styczniu 1933 roku NSDAP usunęła przeciwników politycznych i skoncentrowała władzę w jego rękach, a referendum z 1934 roku potwierdziło go jako jedynego Führera. Aby poradzić sobie z Wielkim Kryzysem, reżim polegał na ogromnych wydatkach wojskowych, robotach publicznych, takich jak budowa autostrad, oraz tajnym programie zbrojeniowym finansowanym deficytem budżetowym. Ożywienie gospodarcze zwiększyło jego popularność, podczas gdy Hitler realizował coraz bardziej agresywne żądania terytorialne, które w 1939 roku doprowadziły do wojny.
Ideologia i prześladowania










Rasizm, eugenika, a zwłaszcza antysemityzm, stanowiły centrum ideologii reżimu, zgodnie z którą narody germańskie tworzyły rasę panów. Żydzi, Słowianie, Romowie, przeciwnicy polityczni i inni byli więzieni, deportowani lub mordowani, a polityka rasowa kulminowała w Holokauście. Propaganda, kontrolowana sztuka i edukacja kształtowały życie publiczne, podczas gdy możliwości kariery zawodowej i kształcenia kobiet były ograniczone.
Klęska i skutki










Po napaści na Związek Radziecki w 1941 roku Niemcy utraciły inicjatywę do 1943 roku i pod koniec 1944 roku zostały cofnięte do granic z 1939 roku. Zostały podbite przez wojska radzieckie od wschodu i pozostałych aliantów od zachodu, a w 1945 roku capitulowały. Alianci następnie przeprowadzili denazyfikację i osądzili ocalałych przywódców za zbrodnie wojenne podczas procesów norymberskich.
