Hugh Latimer był wpływowym angielskim teologiem i biskupem Worcester, który stał się centralną postacią angielskiej reformacji. Urodzony w Thurcaston około 1485 roku, studiował na Uniwersytecie w Cambridge, zanim został ordynowany na kapłana w 1515 roku. Choć początkowo był konserwatystą, przeszedł na doktryny reformowane po spotkaniu z Thomasem Bilneyem. Ostatecznie służył jako kapelan króla Edwarda VI, lecz jego poparcie dla protestanckich nauk doprowadziło do jego egzekucji za panowania katolickiej królowej Marii I w 1555 roku.
Życie i kariera
Po studiach akademickich w Cambridge, Latimer został mianowany kaznodzieją uniwersyteckim, a później w 1535 roku został biskupem Worcester. Podczas sprawowania urzędu promował ikonoklazm i nauki reformowane. Z powodu sprzeciwu wobec Sześciu Artykułów został zmuszony do rezygnacji ze stanowiska i uwięziono go w Tower of London. Później służył jako kapelan księżnej Suffolk przed swoim ostatecznym uwięzieniem.
Egzekucja i męczeństwo
W 1554 roku Latimer przeszedł przesłuchanie przed papieskimi komisarzami w sprawie swoich poglądów teologicznych. Bronił swojego protestanckiego stanowiska, argumentując, że niektóre tradycyjne doktryny są niebiblijne. W październiku 1555 roku został stracony przez spalenie na stosie w Oksfordzie wraz z Nicholasem Ridleyem. Przed śmiercią wypowiedział słynne słowa zachęty do Ridley'ego, stwierdzając, że zapalą w Anglii świecę, która nie zostanie zgaszona.
Kult i dziedzictwo
Latimer jest uznawany za jednego z trzech Męczenników Oksfordzkich. W tradycji anglikańskiej jest upamiętniany 16 października. Jego pamięć jest zachowana w różnych miejscach, w tym w pokoju w Clare College w Cambridge oraz na Latimer Square w Christchurch w Nowej Zelandii. Pomnik w Oksfordzie upamiętnia również jego i jego towarzyszy męczenników.