Evelyn Underhill była brytyjską pisarką, poetką i powieściopisarką, która żyła w latach 1875–1941. Urodzona w Wolverhampton, stała się znaczącą postacią w anglikanizmie (anglo-katolicyzmie), koncentrując swoją obszerną twórczość literacką na religii i praktyce duchowej. Jest szczególnie ceniona za głębokie studia nad mistycyzmem chrześcijańskim, zwłaszcza w swojej książce z 1911 roku o tym samym tytule. Przez całe życie służyła jako duchowa przewodniczka i pionierka dla kobiet w Kościele Anglii, wytyczając nowe szlaki jako wykładowczyni duchowieństwa i liderka rekolekcji duchowych.
Życie i twórczość
Edukowała się w domu, a później w King's College London; była wszechstronną intelektualistką. Pisała poezję satyryczną, powieści psychologiczne oraz traktaty teologiczne. Jej duchowa droga została ukształtowana przez wczesne doświadczenia mistyczne oraz mentoring barona Friedricha von Hügela, co skierowało ją ku wierze bardziej chrystocentrycznej. Poza pisaniem była utalentowaną introligatorską i pacyfistką, która postrzegała wszystkie aspekty życia jako święte.
Wpływ religijny
Jako liderka w tradycji anglikańskiej, Underhill była pionierką dla kobiet. Była pierwszą kobietą, która oficjalnie prowadziła rekolekcje duchowe dla Kościoła Anglii, oraz pierwszą, która wykładała dla jego duchowieństwa. Jej praca pomogła nawiązać więzi ekumeniczne; stała się również znaną prelegentką w radiu i na uniwersytetach, podkreślając znaczenie modlitwy kontemplacyjnej oraz przenikania się świata fizycznego i duchowego.