Enbaqom był urodzonym w Jemenie mnichem i poliglotą żyjącym w XVI wieku, który piął się po szczeblach hierarchii, aż został echege – drugą najważniejszą osobą w Etiopskim Kościele Prawosławnym Tewahedo. Urodzony ojcu muzułmanowi i żydowskiej matce, przeszedł na chrześcijaństwo i został ochrzczony przez opata Petrosa. Jako przełożony klasztoru Debre Libanos pełnił funkcję znaczącego przywódcy religijnego i intelektualnego w okresie intensywnych konfliktów w Etiopii. Był płodnym tłumaczem i pisarzem, znanym ze zdolności komunikacji w wielu językach i kulturach.
Życie i praca
Jako wybitnie wykształcony uczony, Enbaqom opanował liczne języki, w tym arabski, gyyz, koptyjski, hebrajski, syryjski, ormiański, portugalski i włoski. Przetłumaczył różne teksty chrześcijańskie na język gyyz, takie jak opowieść o Barlaamie i Josaphatcie. Za panowania cesarza Lebna Dengela służył jako opat Debre Libanos. Mimo wygnania i zniszczenia jego klasztoru przez siły Ahmada Grana, pozostał kluczową postacią, zapewniając duchowe przewodnictwo wiernym podczas przemieszczania się między różnymi regionami.
Dziedzictwo literackie
Najbardziej znany jest z napisania Anqaṣa Amin (Brama Wiary), dzieła w języku gyyz opracowanego na podstawie listu arabskiego, który wysłał do Ahmada Grana. Tekst ten zawiera liczne odniesienia do Koranu, wykorzystując jego rozległą wiedzę do prowadzenia dialogu teologicznego. Jego pisma miały na celu wzmocnienie fundamentów teologicznych Kościoła etiopskiego i stanowiły dyplomatyczną odpowiedź na perspektywy katolickie za panowania cesarza Galawdewosa.
Kult
Enbaqom jest uznawany za świętego w Etiopskim Kościele Prawosławnym Tewahedo. Jego życie i wkład w intelektualne oraz duchowe przywództwo Kościoła są upamiętniane corocznie 29 kwietnia, co odpowiada 21. dniu miesiąca Miyazya w kalendarzu liturgicznym.