Cornelius Hill był wybitnym przywódcą Oneidów i kapłanem episkopalnym, który żył w latach 1834–1907 w Stanach Zjednoczonych. Znany jako Onangwatgo, pełnił funkcję ostatniego dziedzicznego wodza Narodu Oneida. Przez całe życie intensywnie pracował na rzecz ochrony praw do ziemi oraz interesów prawnych swojego ludu przeciwko naciskom rządu i ekspansji osadników. W późniejszych latach został ordynowany na kapłana, stając się pierwszym członkiem swojego narodu, który przyjął święcenia, i służył swojej społeczności jako duchowy przywódca aż do śmierci.
Przywództwo i rzecznictwo
Jako młody człowiek Hill przejął odpowiedzialność za zarządzanie funduszami rentowymi plemienia oraz przeprowadzanie spisów ludności. Często podróżował do Waszyngtonu i Albany, aby walczyć o prawa Oneidów. Sprzeciwiał się utracie ziem plemiennych, zaskarżał niesprawiedliwe ograniczenia w handlu lokalnym i pracował nad zapobieżeniem przymusowemu przesiedleniu swojego ludu. Pomógł również zapewnić rezerwatowi niezbędne usługi, w tym szpital i szkołę z internatem.
Życie religijne
Jako wieloletni członek Kościoła episkopalnego, Hill przez wiele lat służył jako organista i tłumacz. Dążył do uzyskania święceń, aby lepiej budować mosty między swoją kulturą a społecznością osadników. W 1895 roku został ordynowany na diakona, a w 1903 roku został kapłanem. Podczas święceń kapłańskich znacząco wyróżnił się tym, że wygłosił swoje śluby w języku Oneida. Służył swojemu ludowi w kościele Świętych Apostołów aż do śmierci.
Dziedzictwo
Po śmierci w 1907 roku, Hill był wspominany przez Oneidów jako człowiek pełen mądrości i świętości. Jego przywództwo w okresie znaczącej utraty terytoriów wywarło trwały wpływ na społeczność. Nawet gdy ziemie plemienne były coraz częściej przekazywane prywatnym osadnikom, jego życie pozostawało punktem odniesienia dla kultury i historii mówionej ludu Oneida.