Życiorys
Boltanski urodził się w Paryżu. Jego ojcem był żydowski imigrant, lekarz z Ukrainy, matką zaś katoliczka z Korsyki. Sam jednak nie wyznawał żadnej religii. Nigdy nie kształcił się artystycznie. Zaczął malować w 1958 roku. Został zauważony w 1968 roku dzięki pokazowi kilku filmów krótkometrażowych oraz publikacji szkicowników.
Twórczość
Boltanski tworzył od drugiej połowy lat 50. Sławę jednak przyniosły mu dopiero realizacje powstałe 10 lat później, a dokładnie filmy i notatniki nawiązujące do jego własnej przeszłości. W jednej z pierwszych prac odtworzył z plasteliny obiekty, które zapamiętał z dziecięcych lat. Z czasem zaczął przedstawiać historie innych, anonimowych ludzi. W swoich pracach często nawiązywał do ludzkich tragedii, w tym do Holokaustu. Starał się mówić o tragediach i śmierci w sposób uniwersalny nie ograniczając się tylko do historii jego żydowskich przodków. Tworzył pomniki oraz dzieła upamiętniające ofiary zbrodni dokonanych w Kambodży, Bośni, Rwandzie czy Darfurze. Często używał portretów anonimowych postaci tworząc aranżacje o para-religijnym i martyrologicznym charakterze, jak ołtarze czy miejsca pamięci. Tworząc poruszał tematy z obszaru pamięci i przede wszystkim moralności, wierząc, że ta ostatnia jest nieodłącznym elementem każdej sztuki. Nierzadko uciekał się do humoru czy ironii, by w lżejszy sposób mówić o poważnych tematach.
W 1986 Boltanski zaczął tworzyć instalacje z różnych materiałów, których głównym elementem była gra światła. Niewielkie cynowe pudełka wraz z fotografiami aranżował tak, by przypominały ołtarzyki otoczone lub wyróżnione specjalnym oświetleniem (Autel de Lycée Chases, 1986–1987). Użyte portrety żydowskich dzieci zrobione w 1931 w Wiedniu miały przypominać o Holokauście, a sposób ich prezentacji nakłaniać miał do poważnej, głębszej refleksji nad naszą przeszłością. W pracy Reserve (wystawa w Museum Gegenwartskunst w Bazylei w 1989) wypełnił sale i korytarze używanymi ubraniami mającymi symbolizować wydarzenia z obozów koncentracyjnych. Nie zawsze jego prace skupiają się na tragediach i ludzkim cierpieniu. W pracy Monument (Odessa) prezentuje sześć portretów żydowskich studentów z 1939 roku wyłącznie by uhonorować pamięć o zmarłych. Instalacja „No Man’s Land” (2010) w Park Avenue Armory w Nowym Jorku jest przykładem pracy, w której uświadamia widza o powszechności niepamięci. W olbrzymiej hali usypane były stosy anonimowych ubrań, z których najwyższy sięgał 18 metrów. Stosy były regularnie, ale bez wyraźnego porządku przerzucane przez dźwig, tak by nie można było łatwo znaleźć stałego elementu. W jednej z nowszych prac prowadzi transmisję na żywo ze swojej pracowni dla jednego kolekcjonera. Transmisji tej nie można nagrywać ani w żaden sposób ingerować w jej przebieg.
Wybrane prace
- Autel de Lycée Chases (1986–1987) – powiększone portrety fotograficzne dzieci wiszą nad zamkniętymi rdzewiejącymi cynowymi pudełkami po ciastkach
- Reserve (1989)
- Monument Odessa (2003)
- Personnes (2010)
- No Man’s Land (2010)
Nagrody
- 2015 – Generalitat Valenciana’s International Julio González Prize
- 2009 – Doktor honoris causa Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu
- 2007 – Créateurs sans frontières w kategorii Sztuki Wizualne od Cultures France
- 2007 – Praemium Imperiale od Japan Art Association
- 2001 – Goslarer Kaiserring, Goslar
- 2001 – Kunstpreis od Nord/LB, Braunschweig
Wystawy
Christian Boltanski brał udział w ponad 150 wystawach na całym świecie. W Polsce prezentował swoje prace między innymi w Galerii Foksal, krakowskiej Cricotece oraz Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski.
Wybrane wystawy indywidualne
- 2017
- 2016
- Christian Boltanski. Animitas, MARCO, Monterrey
- Kewenig Galerie na Art Basel, Miami
- Départ-Arrivée, Institute Valenciano Arte Moderna, Walencja
- Jupiter Artland, Edynburg
- Tokyo Metropolitan Teien Atr Museum, Tokio
- Just Black and White, Galerie Klüser, Monachium
- Galerie Daniel Templon na Art Basel, Bazylea
- Kewenig Galerie na Art Basel, Bazylea
- Oude Kirk, Amsterdam
- 2015
- 2014
- Boltanski – 19.924.458 +/−, SESC Pompeia, São Paulo
- Chance, Sydney Festival 2014, Sydney
- Installment 1: Inaugural Exhibition, Fundacja Louis Vuitton, Paryż
- Heart Beat Archive, Latvian National Museum of Art, Ryga
- Almas, Museo Nacional de Bellas Artes, Santiago
- Inventory of the Objects Belonging to a Young Man of Oxford, Modern Art Oxford, Oxford
- 2013
- Moved, Kunstmuseum, Wolfsburg
- 2012
- Heartbeats, Nahum Gutman Art Museum, Tel Awiw-Jafa
- Chance, Nederlands Fotomuseum, Rotterdam
- 2011
- Sans Fin, Fondazione Volume, Rzym
- Signatures, Es Baluard, Palma de Mallorca
- Chance, Biennale w Wenecji, Wenecja
- 2010
- 2002
- Totentanz II, Centre for International Light Art, Unna
Wybrane wystawy zbiorowe
- 2017
- Manif d’art 8, Québec Biennale, Québec
- 2016
- Loss. In memory of Babi Yar, Pinchuk Art Centre, Kijów
- De toi à la surface, La Plateau, Paryż
- Carambolages, Grand Palais Galeries Nationales, Paryż
- Refugees, Casula Powerhouse Art Centre, Liverpool
- Behold the Man, Museum de Fondatie, Zwolle
- From Generation to Generation, The Contemporary Jewish Museum, San Francisco
- Take Me, The Jewish Museum, Nowy Jork
- Tant de Temps! 50 Artistes contemporains au musée Soulages, Musée Soulages, Rodez
- 2015
- Go-Betweens: Children who Cross the Borders, Okinawa Prefectural Museum and Art Museum, Okinawa
- Pliure, Centre Cultural Calouste Gulbenkian, Paryż
- All the World’s Futures, Biennale w Wenecji, Wenecja
- 2014
- I’m Still Here, Magasin 3 Stockholm Konsthall, Sztokholm
- Crime in Art, Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, Kraków
- Go-Betweens: Children who Cross the Borders, Mori Art Museum, Tokio
- Symétrique Exotique, Les Abattoirs, Tuluza
- 2013
- The Last Laugh, Apexart, Nowy Jork
- Manchester International Festival 2013, Manchester
Galeria
