Nowy Jork (NYC), często nazywany po prostu Nowym Jorkiem, jest najludniejszym miastem w Stanach Zjednoczonych. Leży na południowym krańcu stanu Nowy Jork, przy porcie Nowojorskim, i składa się z pięciu dzielnic: Manhattanu, Brooklynu, Queens, Bronxu i Staten Island. Miasto jest głównym ośrodkiem finansów, technologii, handlu, kultury, mediów, sztuki i mody, a także siedzibą Organizacji Narodów Zjednoczonych. Znane jest z szybkiego tempa życia i nieustannej miejskiej energii.
Historia najdawniejsza












Obszar ten zamieszkiwali Lenapowie przed przybyciem Europejczyków. Włoski żeglarz Giovanni da Verrazzano odwiedził port w 1524 roku, a angielski żeglarz Henry Hudson dotarł do niego w 1609 roku, pracując dla Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. W 1624 roku powstała holenderska osada handlu futrami, a na wyspie Manhattan rozwijała się kolonia Nowy Amsterdam. W 1664 roku władzę przejęły siły angielskie, a miasto przemianowano na Nowy Jork na cześć księcia Yorku.
Rozwój i epoka współczesna












Po uzyskaniu niepodległości miasto pełniło funkcję stolicy Stanów Zjednoczonych w latach 1785–1790. Współczesne miasto ukształtowało się w 1898 roku, kiedy połączono jego pięć dzielnic. Obecnie obszar metropolitalny Nowego Jorku jest największy w Stanach Zjednoczonych pod względem liczby ludności i powierzchni zabudowanej, a jego liczba mieszkańców urodzonych za granicą należy do największych wśród regionów metropolitalnych na świecie.
